Showing posts with label සිදුවීම්. Show all posts
Showing posts with label සිදුවීම්. Show all posts

Friday, July 26, 2019

රෑකියා විරහිත බාහිර උපාධිධාරින්ගේ ඉරණම හෙට කොතනටද ...?





මෙය,  මේ දිනවල දැඩි කථා බහට ලක් වු මාතෘකාවකි.උපාධිධාරි පත්වීම් ලබා දීමෙදී බාහිර උපාධිධාරින් හට කුමක් සිදුවේද ?
ඔබගේ අදහස් දක්වන්න .....

Friday, February 26, 2016

මාලෝ ..... මාළු ... මාලෝ .....


සුනිල් සුපුරුදු පරිදි ......... මුස්ලිම් විදිය හරහා සිය මාළු බයිසිකලය පැදගෙන ආවේය .  බයිසිකලය නතර කරනවාත් සමග පිටුපසින් ලුහුබැද ආ ට්‍රැෆික් බයිසිකලය ඉදිරියෙන් හරස් කර නතර කරවුයේ මහා මෙහෙයුමක් කරන විලාසෙනි. 
ඇස් කරකවල බලපුවම ... බොඳ මිදුම් අතරින් දුටුවේ, පොලිස් ඇදුමින් සැරසුණු මහත්තුරු දෙන්නෙක් ...

මාළු ගන්න ආවද මන්දා .....

අරිනවා පෙට්ටිය .... හ්ම්.... ඉක්මනට ....

බුදු අම්මෝ ....
මේ මාළු ගන්න නම් නෙමේ, මේ උන්දලා ....ඇවිල්ල ඉන්නේ  .... 

හ්ම්..... අරිනවා ඉකමනට ...
මේ මොනවද ..... ගන්නවා එලියට ....

අනේ බුදු මහත්තයෝ ..... ඇගේ අමාරුවට ගෙදර ගිහින් බොන්න ගත්ත අරක්කු කාල ඔය .....

බොරු කියන්න එපා මනුස්සයෝ .... තමුන් අරක්කු විකුනනවා නේද ....? 
අනේ බුදු මහත්තයෝ ..... මං විකුනන්නේ මාළු විතරයි ..... මේ බලන්න ඉතුරු කුරියෝ  .....
තෝර පැටියෙක් හා ලින්නෝ දෙතුන් දෙනෙක් ... පෙට්ටිය අතරින් එබිකම් පාන්නට විය. 
සර්ධා ... හෝටලයේ මුදලාලි එලියට පැන්නේ .... මේ පොලිස් ගෝරනාඩුව ඇහුනු හන්දා  ....

අනේ මහත්තයෝ ..... මේ අපිට  මාළු දෙන මනුස්සයා .... 

මං අරක්කු ටිකක් බිව්ව තමයි මහත්තයෝ .... අරක්කු  විකුනන්නේ නෑ.... බුදුම්පල්ල .....

කිව්වා .... කිව්ව ...... අහන්නේ නෑ..... 

එනවා ...... 
ගන්නවා බයිසිකලය පොලිසියට ... හ්ම් ..... පදිනවා දැන් .... 
හ්ම් ..... ඉක්මන් කරනවා .... 

මං කාට කියන්නද දෙයියෝ ...... මං  අරක්කු විකුනන්නේ නෑ කියල .....
බයිසිකලය පොලිසිය මිදුලේ තිබුන ගහට හේත්තු කරලා .... මං පඩි දෙකතුනයි නැග්ගේ ......
ඇදගෙන ගියේ ..... මගේ කමිස කරෙන් අල්ලගෙන ...

 යනවා ඇතුලට කියල .... මාව තල්ලු කරලා දැම්මේ .... මං ..... මහා මැරයෙක් ගානට දාලා ........ අනේ අහිංසක මට .... වෙච්ච දේ ... ඉතුරු මාළු ටිකත් අරන් ගෙදර එනකන් උන්දැ අරහේ බලං ඉන්නවා .... බත ලිපේ තියා ගන්න බැරුව ..... පොඩි උන් ඉස්කෝලේ ගිහින් ආපුවම කන්නේ මොනවයි දැන් ......
අර මාළු ටික අරහේ කුණු වෙනව  .... මට කියට යන්න දෙයිද දන්නේ නෑ.  ..... බඩගිනිත් එක්ක ... තාම උදේට කෑවෙත් නෑ.....
 දැන් පැය කියක් ගියාද .....
 අනේ මහත්තයෝ .... මට වතුර තිබහයි .... වතුර ටිකක් දෙන්න ...... තොල කට වේලිලා .....
මාව මොකට .....  මේ කුඩුවේ දැම්මද මන්දා ......

මෙතන ඉන්න බෑ හුජ්ජා ගදයි.....  මොකා චු දාලද  දන්නේ නැ. 
දැන් කිය උනාද මට කන්නත් නෑ.... බොන්නත්  නැ...... බඩගින්නේ ඉන්න බැරියෝ .....

මුන්ට ඇහෙනනවද මන්දා .... මං කියන දේවල් ...... අම්මපා .....

කළුවර වැටීගෙන එනකොට ..... ආයෙත් මාව කුඩුවෙන් එලියට ගත්තා .... මොන මොනවදෝ ..... පොත් වල කුරුටු ගෑවා .... 

අත්සන් කරපිය මෙතන ......

මං අකුරු දන්නේ නෑ මහත්තයෝ .....

උඹ .... වැස්සකටවත් ඉස්කෝලේ ගියේ නැද්ද ...? 

ගියා මහත්තයෝ .... දෙකටද කොහෙද ...? ඒත් අකුරු බෑ මට .....

ආ ..... ඇගිල්ල තියපිය මෙතන ..... හ්ම්.....

දම්පාට පෙට්ටියකින් ගත්තු , සායම් ටිකක් මගේ ඇගිල්ලේ උලලා . අර ලියපු කොලේ උඩින් තියල තද කරා .... මට තරු විසි උනා. 

හ්ම් .... නැගපන් ජීප් එකට තව ගමනක් යන්න තියනවා උඹත් එක්ක ....

ජීප් එකේ තව කොල්ලෝ දෙන්නෙකුත් හිටියා ..... කොට කලිසන් ඇදපු ... උන් දෙන්න දැකල පුරුදුයි මට ..... හරියට නිච්චියක් නෑ. 

බැහැපල්ලා .... බැහැපල්ලා .... 
හිටගනින් පේලියට ........

කාගේදෝ ගෙදරකට අර උස පොලිස්කාරය ... ගිහින් , .... එක පාරටම අඩියක් පොලවේ ගැහුවේ  නැතා .....  
මාව ගැස්සිලා ගියා සද්දෙට 

මරක්කලගේ සොමිපාල ........ 

පස්සෙන් හිටිය පොලිස්කාරය මාව තල්ලු කලා  ගේ අස්සට ..... වැටෙන්න ගිහින් අනු නවයෙන් මං බේරුනේ .... 

ඔලුව පහතට කරගෙන මොනවදෝ ලියනවා කළු කෝට්  ඇදගත්ත මහත්තයෙක් . 
රජයේ අනුමත අරක්කු මුදලට විකිණීම  ..... තමුන් වැරදිකරුද ..... නිවැරදිකරුද ......? කියනවා බලන්න 

මහත්තයෝ .... ඒ ....... මං  බොන්න ගත්ත අරක්කු කාල ... බුදුම්පා..... 

පෙර වැරදි තියනවද ....?
නැත ස්වාමිනි .....

රුපියල් දෙදාහක් දඩ ......

රුපියල් දෙදාහක්  ....? කොයින්ද මට ..... මාළු විකුණලා ගත්තෙත් රුපියල් අටසීයයි ..... ඒකත් මාව කුඩුවට තල්ලු කරද්දී අර උන්දා ගත්තා . 

ආයෙත් අර කොල්ලෝ දෙන්නත් එක්ක මාව ජීප් එකේ දා ගත්තා .... ගියා එක පිම්මට .... හිර ගෙදර මහ ගේට්ටුවෙන් ඇතුලට ....

මාව හිරේ  දාන්නයි හදන්නේ .......  සල්ලි නෑ කියල ..... අනේ මගේ දරු පවුල උන් බඩගින්නේ ....

ගලවනවා .... ඇදන් ආපු සුට් එක ..... ඇද ගන්නවා මේක  ..... හ්ම් ....

සිර දඩුවම .... මාසයයි .....

L- 3542  - මරක්කලගේ සොමිපාල 

මාළු විකුනන්න ගියපු මට නොම්මරයක් හම්බ උනේ ඔහොමයි .....



දවස් 23 කට විතර පස්සේ මං ගෙදර ආවා ..... බයිසිකලේ නම් පොලිසියේ ගැරේජ් එකේ තිබිල මං අරන් අවා..... ඒත් ....  මාළු කපන පිහි දෙක ..... ඒකට වෙච්ච දෙයක් නෑ.....

මං කොහොමද ආයෙත් රස්සාව කරන්නේ ....? 



















Friday, January 16, 2015

ආදරය සුන්දර රැවටිල්ලක් .

      


             පරණ පොත් ගොඩක් අස්සේ අත් අකුරින් ලියවෙචච කාගේදෝ සටහනක් මට හමු උනා. මං හිතුව .... මේ සටහන blog අවකාශයේ රදවන්න. දිනයක්, හා අත්සනක් සටහන පහලින් සදහන්ව තිබුන, මෙන්න මෙහෙම 2006 වර්ෂය ලෙස. එක අකුරක් නෑරම කිසිම සංශෝධනයකට ඉඩ නොතබාම සටහන පහලින් පෙළ ගස්වමි. නමක්, ගමක් නොමැති මේ ආත්ම කථනය ආදරයේ විරහව සංවේදීව පෙළගස්වා ඇති ආකාරය ඔබට දකින්න සලස්වමි. නිර්නාමිකව ඇති නිසා කිසිවකුට හානියක් නොවේ. 
.......හුගක් දේවල් කියනවට වඩා, ලියන ඒක මට පහසුයි. මම හිතන්නේ ඉස්සරත් මම එහෙම කරා, ඔබට මතක ඇති. කියුදේට වඩා ලියු දේ බොහෝයි. ඒත්..... ඒ අතීතයේ මගේ සිතුවිලි හා දැක්ම පටු එකක් වියහැකි බව මට හැගෙනවා. 
   එදා තිබුන බොලදත්වයට ඔබ වඩා කැමති ඇති. ඒ මන්ද , ඔබ  කියන්නේ දැන් මගේ හිත ගොරෝසු එකක් කියල. ඔබට වැරදි ඇතැයි මට සිතේ. මා ගැන ඔබේ හැගීම ..... ම'සිත නම් සියුමැලියි බොහෝ සේම. ඔබ හදුනා ගෙන නැ ඒ වග. 
      ඔබ මගේ සිත දන්නව නම්, චෝදනා කරන්නේ නැ එලෙස. අධි සංවේදී සිතක් හිමි මට නිරන්තරයෙන් දැනෙන දුක.... හංගගෙන මම හිනා වෙන්න පුරුදු වෙලා. වෙලාවකට මහමෙරු පර්වතය වගේ නොසැලී ඉන්නවා. ඒ ආත්ම ශක්තිය තුල ඇති බලවත්භාවයයි කියලයි මට හිතෙන්නේ. 
     වසර දහයකට පෙර සිටි ඔබ නොවෙයි, දැන් ඉන්නේ කියල , මා ඔබට කීප සැරයක්ම කිව්වා මතක ඇති....... ඔව්....... ඒ .... ඔබ නොවෙයි...... ඉන්නේ. අද ඉන්නේ එදා මා , ඔබ තුල දුටු , ආත්ම ශක්තිය , ජීවි භාවය පෙනෙන තෙක් මානයක අද නැහැ. දුටු මතින් අවබෝධ වන ඒ වෙනස ම'සිත තිගැස්මකට ලක් කලා කිව්වොත්  එය සතයක්.
             ඒ කාලය තුල ඔබ නොදුටුවත්, මා සිතා සිටියේ...... ඔබ එදා.... තරණය කරපු කදුවැටියෙ මුදුනටම ඔබ ලගා වෙලා ඇතැයි සිතාය. ඔබ මංමුලාව ඇති බව පමණක් වටහා ගත හැක. ඉනික්බිති, කුමක් මා ඔබෙන් අසන්නද....? සියළුදේ පැවසීම ඔබේ වගකීම උවත්, සගවා ගත්  බොහෝ දේ ඇති බව පමණක් මා දනිමි. 
          ඔබට වදයක් වීම මා හට රුචි නොවේ. නැවත නැවත විමසීමත්, එබන්දකි. ඒ සියල්ල නිශ්ඵල වැයම් පමණි. ඒත්..... මට දැනෙන පිඩාව නම්....... නිම නොවේ. ඔබට මා සත්තකින්ම ආදරේ නිසයි,.... සියළු දේ දරා ගන්න සිදුව ඇත්තේ. 
       ජීවිතය කියන්නේ සරල සුන්දර දෙයක් නොවේ. බොහෝ සංකීර්ණ කඩඉම් පෙළක්. ආදරය කියන්නේ ඊටත් වඩා ගැඹුරු සංකල්පයක් කියල ඇයි.....? ඔබ තේරුම් නොගන්නේ. ඒක අධ්‍යාත්මික බැදීමක් නම් තවත් බොහෝ දුර විහිදේවි අනන්තය දක්වාම. ඒකට නම්, අර්ථකතන, නිර්වචන, විශ්වවාපි බිහි වෙලා නම් නැ තවම. පිළිගන්න වෙනවා අධ්‍යාත්මික බැදීම් .....තව කෙනෙකුට හදුනා ගන්න අපහසු බව. ඔබ මට එවැනි බැදීමක්.
          ඔබ හිතන්නේ නැතුවට අපුර්වත්වයක් තියනවා ඒ තුල මට දකින්න බැරි සම්පුර්ණයෙන්ම. යම් දෙයක් ගැන ඇතිවන හැගීම්, යථාර්තයෙන්ම ලියා එලෙස දැක්වීම, මගේ විවෘතභාවය කියල ඔබට නොතේරෙනවා ඇති. ඒත් ඒක ඇත්තක් ..... ලියන්නවත්..... කියන්නවත්...... පන්හිදටවත් ...... සිතුවිළි වලට වත් විලංගු දමන්න එපා.  
           සම්ප්‍රධායිත්වය වැදගත් ඔබට වගේම මට, ජිවිතේ වටිනාකම් බොහෝමයක් තියෙන්නේ ඒ තුල. ඒත් ඒ ..... සම්ප්‍රධායිකත්වය තුල ඉදන් ජිවිතේ දකින්න ඔබටවත්, මටවත් බැ. ජිවිතේ එක තැන තියෙන්නත් බැ. ජීවිතෙන් ආපස්සට යන්නත් බැ. ඔබ දන්නව, මේ තරම් දුරක් මං ආවේ..... සම්ප්‍රධායිකත්වය තුල ඉදන් නොවන බව. ඒත්.... ඒ.... සම්ප්‍රධායන්ට පයින් ගහල නෙමේ. හොද අවබෝධයෙන්, ඉවසිලිවන්තවයි. ඒත්..... ආදරය සම්බන්ධයෙන් මා දරන මතය නම් හුදෙක්, සම්ප්‍රධායෙන් බැහැර නොවෙච්ච එකක්. 
        ඔබ ගැන මේ තරම් දුකක් දැනෙන්නෙත්, ආදරයට මා ආදරය කරන්නෙත් ඒ හන්දා. ආදරය තරම් මා සිත සැනසූ ....හැඩවූ..... වෙනත් දෙයක් තිබුනේ නැ. ඒ ආදරයේ සම්ප්‍රධායන්ට තවමත් මා, වන්දනාමාන කරන නිසා. ආදරය වන්දනාවක්...... මට මගේ ජීවිතය තුල ඔබට පිදෙන. ඒ වන්දනාව ලබන්න ඔබ ශුද්ධ වස්තුවක් වෙන්න ඕන කියල , මම කියන්නේ නැ....... ඒත්..... මං හිතනවා ....එහෙම උනා නම් හොදයි කියල. 
          ජීවිතේට තව බලාපොරොත්තු එකතු කරන් , මම ඔබ දිහා බලාන ඉන්නව. ඔබ ලගට එන්න හිතාන ඉන්නව. ඒත්.... මගේ හර්ධ සාක්ෂිය එදිනට මාව ඔබ වෙත ඒවාවිදැයි කියල මටවත් හරියට කියන්න බැ. මේ හැම දෙයක්ම අඩමානයි, අවිනිශ්චිතයි කියල මගේ හිත මට කියනවා. දෛවය ඔබ මා එක් කරනවා වෙනුවට වෙන් කරන්නත් පුළුවනි. සියල්ල තීරණය වනුයේ ඔබ මතයි. 
        හිරු නැගෙන හැම දිනකම මල් පිපේවි. මල් පිපිල සුවද දැනෙන්න පටන් ගන්න කොට, ඒ සුවද විදගන්න එන සමනල රෑණක අසිරිය ජනෙල් කවුළුවෙන් පෙනෙන කොට ...... මට ඔබව මතක් නොවී තියේවිද......? ඒ සමනල රෑන අතරින් , මම ඔබව සොයන්න පටන් ගනීවි. ඒත්.... ඔබ මට සමනල හීනයක් නම් නෙමෙයි. එහෙම වෙන්නත් එපා. 
          වෙලාවකට ආදරය උණුහුමයි, ඔබ ලග ඉන්න කොට. ඒ උනුහුමට මම කොතරම් ඇළුම් කරන්න ඇත්ද කියලා මමවත් දන්නේ නැ. වෙලාවකට මගේ හිත අතරමන් වනුයේ ඒ උණුහුම අතරෙයි කියලයි මට හිතෙන්නේ. 
            ටිකෙන් ටික ඒ උණුහුම ගිනි ගොඩක් වෙලා මාව පිච්චෙන කොට හරියට අර ලාම්පු දල්ලට ලංවෙච්ච පලගැටියට උනුදේමද  මන්ද , මටත් උනේ කියල හිතෙනව. ඔබේ ආදරයෙන් මාව පිච්චෙන කොට නැගිටලා දුවන්න මට හිතුනේ නැ. තව තවත් පිච්චිලා අළු ගොඩක් විතරක් වෙනකන් අවසානයක් දකින්නයි මට ඕනෙ. එතකොට මගේ හැම හීනයක්ම පිච්චිලා තියේවි. එදාට මට සැනසීමක් දැනේවි. සමහර විට ඔබටත් ඕන උනේ, ඒ සැනසීම සදාකාලයටම ලබා දෙන්න වෙන්න ඇති.           සත්තකින්ම ඔබ මගේ හිත දන්නව. මගේ හිතේ ආදරයට ඇති තැන, ඔබට ඇති තැන ඔබ දන්නව. ඒත්...... මගේ හිතේ තියෙන නිසල බව, නොකැළැල් බව ඔබ දන්නේ නැ. ඒකයි...... වෙලාවකට රිදවන්නේ මට.
         සුසුම් ගොන්නක් හිත තුල තෙරපගෙන ඉන්න  බව ඔබ දන්නේ නැ, වෙලාවකට ඔබ  ඉන්නේ සිහිනයන් අතර බවයි මට හැගෙන්නේ. දෙලොවක් අතර ජිවත් වන ඔබ .......වෙලාවකට මගේ හිතට දුර වැඩියි කියල මට දැනෙනවා. ඒත්......  එක ලෝකයක් තෝර නොගන්නේ ඇයිදැයි මං දන්නේ නැ. 
       අහන් ඉන්න අමාරු , බය හිතෙන හැම කතාවක්ම මම ඔබ ගැන ඇහුව. ඇස් දෙකට  දෙකට කදුළු උනනකම්, මම ඒවා අහන් හිටිය. දරා ගන්න පුළුවන් උපරිමයකට යටත්ව සාවදානව ජීවිතේට මුණ දෙනව කියල හිතුව. ඒත් ..... ඒ.....  දහිරිය ... මම මගේ හිතට දැඩිව ලබා දෙනකොට ....... අනිත් පැත්තෙන් හිතෙන්  කෑල්ලක් කඩාගෙන බිදගෙන යන්න හදන බව, මම දැනන් හිටියෙ නැ. මම ඔබෙන් අහන්නේ එකම එක දෙයයි. ආදරය කරනවා කියන්නේ මේකටද.....?
           බැදීම් හැම විටම මාව දැඩිව පෙලනවා. මට ඕනෙ මේ හැම දෙයකින්ම ඈත් වෙන්නයි........ බැදීමක් නැති උනාම ජිවිතේ සැහැල්ලු වෙනවා. ඒ සැහැල්ලු බව අත් විදින්න මට පෙර වගේ පුළුවන් උනා නම්, මගේ හිත මෙච්චර අඩන්නේ නැ........ ආත්මයක තියන සැහැල්ලු බව අත්විදින්න මට පෙරදා වගේ පුළුවන් උනා නම්,...... මගේ හිත මෙච්චර අඩන්නෙ  නැ. ඒ  සැහැල්ලු බව මට විදින්න ඕන. මගේ හිත බර කරන්න එපා තවත්. 
        ඉමක් කොනක් නොපෙනෙන මහා පාළු කාන්තාරයක මගේ හිත අතරමන් වෙලා. අනේ....... මං තනි වෙලා......ඔබ මාව අතරමං කරලා යන්න ගිහින්...... ඔබ මට ආදරෙයි කියල කොපමණ කිවත්...... ඒක ඇත්තක් නෙමෙයි කියල මං දන්නව. ඔබේ ආදරය රැවටිල්ලක්ම විතරයි කියල මගේ හිත මට කියනවා. ඒක හරිම සුන්දර රැවටිල්ලක් කියල මම ඔබට කියනවා.........  
        
මේ ආත්ම කථනය අවසන් වුයේ ..... එලෙසිනි...... ඔවුන් කවුරුන්දැයි..... මා නොදන්නෙමි...... ඒ කෙසේ වෙතත්....... මා සමග සිටිය උන් බව නම් පැහැදිලියි. අද කොතන සිට කෙබදු ලෙස ජීවිතය විදිනවාද යන්නත් නොදන්නෙමි. මේ සියල්ල අතීත සිහිනයන් පමණි. මෙ'බදු .... අයිතිකාරයින් සොයා ගත නොහැකි සටහන් ..... තවමත් .....මා සතුව ඇත. 

Wednesday, October 1, 2014

සීසර් කපිල

         
        මේක වෙලා නම් දැනට අවුරුදු දහතුනක් වත් ඇති.... මගේ මතකයේ විදියට , ත්‍රාසජනක අත්දැකීම් වලටත් අපට අහම්බෙන් මුණ දෙන්න වෙනවා කියන එක තමයි මම මේ සිද්දියෙන් තේරුම් ගත්තේ. සමහර අයගේ නොසැලකිල්ලෙන් හා වරදින් එදා අපි කට්ටියම මේ දේට  මුණ දෙන්න උනා. අපි ඉදහිට හමු උනාම තාමත් මේ සිද්දිය ගැන මතක් කරනවා. මොකද දැන් අපි විසිරිලා, සමහරු මිය ගිහින්, තවත් අය විශ්‍රාම ගිහින්. ඒ මොනවා උනත් මේක නම් මගේ මතකයේ හැමදාම තියේවි. 
         දවසක් අපි සහෝදර නිලධාරිනියකගේ පියාගේ අවමගුල් උත්සවයට යන්න ලේස්ති උනා. මල ගෙදර තිබුනේ බදුල්ලේ. උදේ ගිහින් හවස එන්න පුළුවන්. ඉතින්, අපේ ආයතනයේ මල ගෙදරට සභාගි වෙන්න කැමති උන අය ගමනට ලේස්ති උනා. මරණාධාර සංගමයෙන් අවශ්‍ය ප්‍රතිපාදන ලබා දුන්නා, යන්න වාහන ගාස්තු, ගෙනියන ද්‍රවය සදහා හොද ආධාරයක් ලැබුන. 
       මතක විදියට පහලවක් විස්සක් යන්න හිටියා.මාත් එක්ක කාන්තාවෝ දෙන්නයි. අනෙක් පිරිමි අය. උදව්වට වගේ අඩු මුදලට තවත් නිලධාරියෙක් එයාගේ හයියස් වාහනය දෙන්න කැමති උනා. හැබැයි එයත් ගමනට සභාගි උනා. මේ වාහනය නම් දවස් ගානක් තිස්සේ අපේ ආයතනයේම තමයි තිබිල තියෙන්නෙත්. යන්න ලේස්ති උන අනෙක් අය නම් ...... නම් දරාපු සමාජ සේවකයෝ, ඒ වගේම නම් තියාපු , වැඩකාරයෝ ටිකකුත් මෙතන හිටියා. වයසට ගිය අහින්සකයෝ දෙතුන් දෙනෙකුත් හිටියා. 
           ඔන්න ගමන ආරම්භ කරලා හම්බන්තොට හරහා වැල්ලවාය දක්වා වැන් රථය ගමන් කරා. රථය තුල බිස්කට්, සිනි තේකොල, ඉඩ මදි අයට සක්ක ගහන්න පොඩි බංකු  පුටු දෙකක් එහෙමත් තිබුන. යන්නේ මලගෙදරකට උනත් ගමන පටන් ගන්නේ අපි හොදටම හිනා වෙලා, එක එක්කෙනාට ඇනුම් පද කියල, උසුළු විසුළු කරලා එහෙමනේ. කාටවත් අඩන මුහුණු තිබුනේ නැ, ඒවා ඔක්කොම දාගන්නේ මල ගෙදරට බහින වෙලාවට. 
         ලුණුගම්වෙහෙර පහුවෙලා ..... තණමල්විල කඩපිලත් පහුකරලා වාහනය ඇතට ඉගිල්ලුනේ සතුටු සිතින් කියල කියන්න පුළුවන්, මොකද කාලෙකට පස්සෙනේ මේ වගේ ගමනක් හරි නිදහසේ යන්න මේ එකතු වෙලා තියෙන්නේ. නිදහසේ ගමන් ඇරඹු අපේ වාහනය පසු කරලා එක පාරටම යෝද  ටිපර් එකක් පාර හරස් කරලා නතර කලේ, විදුලි වේගෙන්, අපි ඔක්කොම අන්දුන් කුන්දුන් වෙලා හිටියේ, මොකද්ද මේ බාධාව කියල හිතා ගන්න බැරුව. 
          එක පාරටම ටිපර් එකෙන් බැහැල ආවේ. දෙකයි හතරේ දඩු පොලු රැගත් සද්ධන්ත පොරවල් හතරක්. ඉස්සෙල්ලම  ඩ්‍රයිවර් සිට් එකේ උන්නු අපේ සහෝදරයා ඇදලා , බිමට දැම්මා. යතුර වාහනයේ තිබිලම ගලව ගත්තා. අනිත් අය අර ගෙනාපු දඩු පොලු වලින් වැන් එකේ වීදුරුවලට පහර දුන්නේ අපිව මරන්න වගේ. බයෙන් බිරාන්ත වෙලා වටපිට බලද්දී දැක්කේ, අපේ අය අර කට්ටියත් එක්ක ගහ ගන්න හැටි. හරියට හින්දි ෆිල්ම් එකක් වගේ. මං මිට කලින් කවුරුවත් හැබැහින් ගහගන්නවා දැකල නැ. අනේ අපි දෙන්න පැහැර ගන්නද දන්නේ නැ , මේ අය ආවේ කියලත් හිතුන. මොකද ඒ කාලේ ඒ පැත්ත ...... ඒ දේවල් වලට නම් දැරුවනේ. කට ඇරන්, ඇස් ලොකු කරන් වැඩි වෙලා බලන් ඉන්න උනේ නැ. වැන් එක අයිනෙන් ආපු එක පොරක්....එකපාරටම කැ ගහන්න ගත්තා.
 ........ බැහැපල්ලා වාහනෙන් අපි උඹලට මොකුත් කරන්නේ නැ...... කියල ගුගුරන්න ගත්තා. 
        ඒ වෙනකොට විදුරු කටු අපේ ඇදුන් වලයි ඇගෙයි......  දඩබඩ   ගාල අපි දෙන්න වාහනයෙන් බැස්සා. බහින කොටත් තව ගහ ගන්නවා. ගුටිකන්න බැරුව සමහරු පදුරු වලට ඇදෙනවත් දැක්කා, වයසක අයගේ බඩටත් ගහනවා දැක්කා. බිම බලන කොට , නිකන් ඉදපු අපේ කකුල් වලත් ලේ.... විදුරු කටු වලට කැපිල තියෙන්නේ දන්නෙම නැතුව..... වටපිට බලන කොට අපි ආපු වැන් එක එක ආපු පාරේම ඉගිල්ලිලා ගියා. ඒ පස්සෙන් අර ටිපර් එකත්, පිඹල ගියා. 
          ඔක්කොම වෙලා ඉවරයි..... උන් ගියා අපි පාරේ ..... අන්දුන් කුන්දුන් වෙලා බලන් හිටිය. මේ මොකද උනේ කියල හිතා ගන්න බැරුව. කට්ටියම පදුරු අස්සෙන් මතුවෙලා එකතු උනා. ගහගත්තු අය දත් කුරු කෑවා. හොදට ගහ ගන්න බැරිඋන හින්ද.....

    යමු පොලිසි...... අපට ගහල වාහනේ පැහැර ගත්තා කියල කියන්න. 
    වැඩක් නැ......ඒ ෆිනෑන්ස් එකෙන් වාහනේ ඉස්සුවේ. 

          අයිතිකාරයා දැන් තමයි කතාව කියන්නේ. ෆිනෑන්ස් ගෙවන්න බැරි උන හින්ද වාහනේ ආයතනයේ හංගල  තිබුන බව එතකොටයි .... අපිත් දැනගත්තේ. මොන එහෙකට උස්සන්න තිබුන වාහනයක් අපට දුන්නද මන්දා ...... දැන් ඉතින් කාපු පරිප්පුව මදිනේ...... එක එක්කෙනා අර මනුස්සයට බනින්න ගත්තා. 
     වෙන මොනවා කරන්නද යන්න ආපු ගමන යන්නත් එපැයි. මළගෙදරට නොගිහින් බැනේ...... ඒ වුනාට අපට නම් යන්න තිබුන උනන්දුව අඩු උනා. මල ගෙදරට ගෙනියන්න ගෙනාපු සිනි , තේකොලත් අරුන් අරන් ගිහින්. 
         පාර මැද නතර වෙලා , ආයෙත් දෙතුන් පැත්තට බැන වදිමින්. ඔන්න ආපහු අපි බස් එකක නැගල, තණමල්විල ටවුන් එකට ආව. ආයෙත් වාහනයක් කතා කර ගත්තා , කුලියට.....මල ගෙදර යන්න. 
       යමින් ගමන කතා කලෙත් වෙච්ච ඇබැද්දිය ගැන. කවුද ඒ මිනිස්සු..... ඇයි අපි ගැන දන්නේ නැතුවද අපට ගැහුවේ. අපරාදේ අපි ගුටි කෑවෙ. වාහනේ ඉල්ලුවානම් අපි බැහැල දෙනවනේ. ඔහොම ගහන්න ඕනෑද...? 
           මල ගෙදර ලගින් බහින කොට ..... මිනියට පන්ශුකුලේ දෙනවා. ඒ ගොල්ලන්ටත් වැඩේ ආරංචි වෙලා. ආපු ගමන් හති ඇර ඇර අපි  දවාලට කෑම කෑවා . මිනියට අවසන් ගෞරව දක්වලා,රෑ වෙන හින්ද අපි ආපහු හැරුන. 

පසු සටහන 

      එහෙන් මෙහෙන් මතක්  කරලා ආපු සිසර්ලගෙන් , එක්කෙනෙක් දෙන්නෙක් අදුන ගත්තා. මේක ලීඩ් කරලා තියෙන්නේ සීසර් කපිල, අනෙක් තුන්දෙනා එයාගේ ගෝලයෝ. මළගෙදරට වාහනය යනවා කියල වෙලාවත් එක්ක ඔත්තුව දීල තියෙන්නේ , අපේම කෙනෙක්. මේකේ එන්නේ නිල ඇදුම් අදින කොටසක් නිසා තමයි ඒ ගොල්ලන් ගේමට ලේස්ති වෙලා තියෙන්නේ. වාහනය ගන්න අමාරු නිසා තමයි, බය කරලා ගත්තේ, ඉතින් අපි දන්න එකක්යැ, උස්සන්න තිබුන වාහනයක් බව. 
        ඉතින් ගුටි කාපු තරහ කට්ටියගේම හිතේ තිබුන. කොයි වෙලේ හරි මේ ගොල්ලොත් ගේමකට සෙට් වෙන්නයි ලේස්තිය. ඔහොම යද්දී සිසර්ල කියන්නෙත් හොද ක්‍රියා කලාපයක් ඇති උදවිය නෙමේනේ. ඒ ගොල්ලන්ටත් හතර වටේටම නඩු . වෙලාව බලලා අහුවෙච්ච එක එක්කෙනාට කට්ටිය රිටන් එකත් දුන්නා. දැන් ඔක්කොම හරි.
         තව අවුරුදු තුන හතරක් ගත වෙද්දී, සීසර් කපිල නම් වම්බොට්ටා කල්ලියේ සාමාජිකයෙක් නිසා. පාතාලයෙන්ම මැරුන් කෑවා. අනිත් දෙතුන් දෙනත් ජිවතුන් අතර දැන් නැතිළු. ඒ ගොල්ලන්ගෙම කට්ටියනේ. අර උස්සපු වාහනයේ අයිතිකාරයත් විශ්‍රාම ගොස්  අසනීපයෙන්ම මැරුණා. ඒ සිදුවීම් දාමයේ මතකයන් විතරක් තාම අපි ගාව තියනවා. 
      දැන් අපි සැලකිලිමත්, ගමනක් යනකොට රෙන්ට් එකට ගන්න වාහනයට ෆිනෑන්ස් ඇරියස් තියනවද කියල හොයා බලන්න. 

Sunday, September 28, 2014

සුනෝ ..... ආයේ එන්නෙ නෑ

        

     
           මං පුංචි කාලේ ඉදන් හැදී වැඩුනේ සැප සම්පත් මැද , අපේ පවුලේ අටදෙනෙක් සිටියා. අක්කා, අයියා, නංගිලා, මල්ලිලා, අපි හැමෝටම අම්මයි,තාත්තයි කිසි අඩුවක් කලේ නැ. ජිවිතේ දුකක් කියල දෙයක් දන්නෙත් නැ. තාත්තා ලොකු ව්‍යාපාරිකයෙක්, අම්මා අපිව බලාගෙන ගෙදර හිටිය, මමයි, අක්කයි, ඉස්කෝලේ ගියේ, අගනුවර ප්‍රසිද්ධ පාසලක, හොස්ටල් එකේ නතර වෙලා , තමයි ඉගෙන ගත්තේ . 
අපේ ගම දකුණේ, ප්‍රසිද්ධ නගරයක්. විදේශිකයන් බැලූ, බැලූ අත සැරිසරනවා . හැම වෙලේම ඇස ගැටෙන්නේ, ඔවුන්ගේ  අපුරු දර්ශන .... 
          අපි හොද ඉස්කෝලෙක ගියාට අපි දෙන්නටම ඒ තරම් ඉගෙන ගන්න බැ. උනන්දුවක් තිබුනෙත් නැ. අම්මල අපි ඉගෙන ගන්නවද කියල බැලුවෙත් නැ. කොහොමින් හරි, සාමාන්‍ය පෙළ අසමත් වෙලා අපි ගෙදර නතර උනා. කවුරුවත් අපිට බැන්නෙත් නැ. ඒ කාලේ හැටියට අපේ පැත්තේ , සල්ලි තියන පවුල් වල ළමයි, ඉහලට ඉගෙන ගත්තේ නැ.කරුමෙටද මන්දා කාටවත් ඉගෙන ගන්න දක්ෂතාවයක් තිබුනෙත් නැ . මොනවා උනත් ඉංග්‍රීසි ටිකක් නම් අපිට ඉතුරු උනා. 
               අනෙක් නංගිලා පොඩියි. අයියයි, මල්ලිලාටයි උනෙත් ඒ ටිකමයි. ඒ ගොල්ලන්ටත් තාත්තා ඕන තරම් සල්ලි දුන්නා. ඒ හින්ද එයාලත් එතරම් අද්‍යපනයක් ලැබුවේ  නැ. අන්තිමට මල්ලිලා නම් තාත්තගේ වෙළද ව්‍යාපාරයට එකතු උනා. 
         සල්ලි අත ගාල පුරුදු  එයාල, හම්බ කරනවට වඩා කරේ වියදම් කරන එක. තාත්තත් කඩේ ඒ ගොල්ලන්ටම බාර දීල, ගෙදර නැවතුනේ විවේක ගන්න. පුතාල හොදින් ව්‍යාපාරේ කරනවා ඇතැයි සිතා, ඒ පැත්තවත් බැලුවේ නැ, අම්මටත් ගානක් උනේ නැ. හැමදේම අඩුවක් නැතිව ගෙදරටම ලැබුන, අම්මට කොහොමත් ඕව තේරෙන්නෙත් නැ. 
       අපි පාරට අවොත් හැම වෙලේම දකින්නේ විදේශිකයෝ කියල මං මුලින්ම ඔයාලට කිව්වනේ. ඔන්න අපේ නංගි සුද්දෙක් එක්ක යාළුවෙලා. ජර්මන් කාරයෙක්ලු , නංගි ලස්සනයි. වයස 22ක් විතර, ඒ මනුස්සය ගෙදරට ඇවිත් කතා බහ කරලා නංගිව කසාද බැන්ද. ටික දවසකින් ජර්මනියට එක්කන් ගියා. සුද්දෙක් බදින එක අපේ අපේ පැත්තේ සාමාන්‍ය සිදුවීමක් නිසා, කාටවත් ඒ ගැන ගානක් නැ. ඒ ගොල්ලන් නම් දැන් බොහොම හොදින් ඉන්නවා. ළමයි දෙන්නෙක් එක්ක , ළමයිනුත් දැන් ලොකුයි. 
       එන්න ... එන්නම අපේ ව්‍යාපාරේ වැටුනා. වියදම් මිසක් අදායමක් නැ. වරද මල්ලිලාගේ. තාත්තත් දැන් වයසයි. මේවට මහන්සි වෙන්නත් අමාරුයි. මල්ලිලා අන්තිමට ව්‍යාපාරය වහල දැම්මා. ව්‍යාපාරය කිව්වේ, අපට තිබුනේ හෝටලයක් සහ  වයින් ස්ටෝර්ස් එකක්, ඒකෙ බලපත්‍රයත් කැන්සල් උනා. අන්තිමට හැමෝම ගෙදර නතර උනා. ඉතුරු සල්ලි ටිකත් ටික ටික වියදම් උනා. ජර්මනියේ ඉන්න නංගි අපට ජිවත් වෙන්න සල්ලි එව්වා. ඒ හින්ද ලොකු මදි පාඩුවක් තිබුනෙත් නැ. 
        ඔහොම කල් යද්දී නංගිලා දෙන්නෙක්ගේ විවාහ කටයුතුත් සිදු උනා. මල්ලිලා දෙන්නත් බැන්ද, අනේ මමයි, අක්කයි, අයියයි , නංගියි , තමයි ගෙදර ඉතුරු උනේ.නංගි හොයන්නෙත් සුද්දෙක් බදින්න. එයා ලංකාවේ කෙනෙකුට කැමති නැ. ඒ උනාට තාම බැන්දෙත් නැ. අයියට බදින්න උවමනාවක් නැ. රස්සාවකුත් නැ. අක්කටයි, මටයි, කපුවො දම්මල හොයපු නැති දිහාවක් නැ. ඒත් ඉරනම්කාරය අහලකවත් නැ. 
      කාලෙත් එක්ක යන්තම් අවුරුදු පනහ පහුවෙද්දී අක්කා නම් බෙල්ජියම්කාරයෙක් බැන්ද, අක්කගේ වාසනාව. දැන් මං ගෙදර. අක්කත් යන්න ගියා. ඔය අතරේ අක්කා මට මනමාලයෙක් හෙව්වා. බෙල්ජියම් වලින්. මටත් දැන් පනහට ලගයි. තව හිටියොත් මාව අනාත  වෙනවා. තාත්තා ඒ වෙනකොටත් මිය ගිහින්, අම්මා එකතැන ආර්ථික ප්‍රශ්න වටේටම. ඉස්සර වගේ අපට සල්ලිත් නැ දැන්. කාටවත් රස්සා නැ. මොකද කරන්නේ ....... අක්කා හොයපු මනමාලයට කැමති වෙන එක විතරයි දැන් තියෙන්නේ . 
        මනමාලය ලංකාවට ආව.... මාව කසාද බැන්ද , එයා ආපහු ගියා. මාව ගෙන්න ගන්නවා කිව්ව. මාස තුනකින් මාත් බෙල්ජියමට ගියා. එයා  කලින් බැදලා දික්කසාද වෙච්ච්ච කෙනෙක්. රස්සාවෙනුත් විශ්‍රාම ගිහින්, එයා ඇත්තටම මට ආදරෙයි , ඒ වුනාට මාව ගෙන්නුවේ හැම අවුරුද්දටම මාස තුනයි, එයත් මාස තුනක් මෙහේ. මං කොච්චර කිව්වද මාව දිගටම එහේ තියා ගන්න කියල. විසා හදන්න එයාට සල්ලි නැ කිව්ව. මාව  ලංකාවේ ගෙයක් බද්දට අරන් ඉන්දුවා, ගෙට බඩු අරන් දුන්නා.එයා එනකන් මං තනියම හිටිය. අපි හැමදාම ස්කයිප් එකෙන් කතා කලා. මට මාසෙට හතලිස් දාහ ගානේ වියදමට එව්වා. 
     මං හිටියේ අවදානමක , එයාට අසනීප තිබුන. ප්‍රෙෂර් , කොලෙස්ටරෝල් තිබුන.  කොච්චර කිව්වද මට ගෙයක් අරන් දෙන්න කියල. මටම කියල , එයාට මොනවා හරි උනොත්, මට මොකද වෙන්නේ කියල හැම වෙලේම හිතුනා. ඔය විදියට අවුරුදු දොළහක්ම ගෙවුන. 
     දවසක් මං එයත් එක්ක ස්කයිප් එකේ කතා කර කර ඉන්න කොට එක පාරටම එයාගේ  , කැ ගැහිල්ලක් එක්ක ස්කයිප් එක නතර උනා. ඊට පස්සේ නම් එයා කවදාවත් මට කතා කලේ නැ. මං කීප සැරයක්ම එයාගේ ෆෝන් එකට ගත්තා, එයා කතා කරන්නේ නැ. අන්තිමට කලින් කසාදෙ පුතාට මං කතා කරලා කිව්ව, සුනෝ ගැන බලන්න කියල . .       සුනෝ මැරුන කියල. එයා මට කිව්ව. දවස් හතරකට පස්සේ ගෙදර තිබිල මිනිය හම්බ වෙලා තියෙන්නේ, පොලිසියට සැකයි කියල තාමත් පරික්ෂනලු. 
      මට සුනෝ බලන්න අන්තිම වතාවටවත් යන්න බැරි උනා. එයාගේ මරණයේ අවසන් කටයුතුත් කරලා. මට බිරිද විදියට කිසි දෙයක් කරන්න බැරි උනා. මං ඇඩුව. මගේ අසරණකම මතක් උනා. මට දැන් බෙල්ජියම් වලට යන්න සල්ලි නැ. සුනෝ එවපු හැම සතයක්ම මට වියදම් වෙලා. කීයක්වත් ඉතුරු කරල නැ. 
        එයා එවපු සල්ලි වලින් මං කලේ, කාපු බීපු එකයි , විසා හදා ගන්න දේවාල ගානේ ගිහින් බාර හාර වෙච්ච එකයි විතරයි .
         අක්කා මට සල්ලි එවන්නම් කිව්ව. මගේ උරුමයවත් ඉල්ලා ගන්න මට බෙල්ජියම් වලට යන්න වෙනවා. ඒවත් කොහොම ලැබේවිද දන්නේ නැ. 
           සුනෝ ආයේ එන්නේ නැ. මං තනි උනා. මට ආපහු ගෙදර යන්න බැ. ජිවත් වෙන්න ක්‍රමයකුත් නැ. සල්ලි ගොඩක් එක්ක , සැප සම්පත් පැතුව මට වෙච්ච දේ ...... 
        මට වෙච්ච දේ  ..... මේ ලංකාවේ කාටවත් වෙන්න එපා කියල මං කියන්නේ , මගේ කතාව ඔයාලට දැන ගන්නයි. 


අසුව දශකයේ සිට මේ දක්වා විකාශනය වූ සත්‍ය කතාවකි , ඇගේ අනාගතය  කෙබදු ලෙස ගත වේදැයි, අවිනිශ්චිතය. මේ.....  මා දුටු හා ඇ  පැවසු ඇගේම කතාවයි......


Friday, September 12, 2014

ආදරයට ලද තිළිණය

        
    පැරා ඔලිම්පික් ධාවන ක්‍රීඩක ඔස්කා පිස්ටෝරියස් , මෙයට වසර දෙකකට උඩදී, අත්වැරදීමකින් තම පෙම්වතියට , පෙම්වතුන්ගේ දිනයේදී වෙඩි තබා මරා දමා ඇත. සිද්දිය සිදුවුයේ දකුණු අප්‍රිකාවේ සිල්වටු ප්‍රාන්තයේ , වික්ටෝරියා නගරයේ තම අධි සුඛෝපභෝගී නිවසේදීයි.


            තම පෙම්වතා පුදුම කිරීමට , ඇය පෙම්වතුන්ගේ දිනයේ උදේ පාන්දරම , අනවසරයෙන් ඔස්කාගේ නිවසට ඇතුළු වී ඇත. හදිසියේ කලබල වූ ඔස්කා , වහා  ක්‍රියාත්මක වී , පිට පිට වෙඩි ප්‍රහාර හතරක් තැබීමෙන්, ඇය එතනම මිය යන ලදී. පසුව , එසේ පැමිණ ඇත්තේ ,තම පෙම්වතිය බව හදුනා ගැනීමෙන් පසු ඔහු දැඩි ලෙස කම්පාවට පත්විය.



            අප තවකෙකු පුදුම කරන්නට කරන ලද යම් යම් ක්‍රියාකාරකම් වල අවදානමක් පවතින බව සිතිය යුතුය. එවැනි යමක් කරන්නට පෙර පවතින තත්වය සැලකිල්ලට ගත යුතුය. සිදුවන අත්වැරදීම් කවදාවත් නිවැරදි කල නොහැක. පුදුමයන් පසුපස සැමවිටම අවදානමක් ඇත.



       ඉහත සිද්දිය දෙස බැලීමේදී තේරුම් යන්නේ , හැගීම්බර වූ අවස්ථාවන් , අප බොහෝ විට දුකට පත් කරන්නට හේතුවක් වන බවය. ආදරය සමරන්න හා වැඩි ආදරයක් ලබන්න කැමති වූ ඇයට, වන්දි ගෙවන්න සිදුවුයේ ජීවිතය පිදිමෙනි.

      නොසිතු ලෙස තම පෙම්වතිය , තමන් අතින් මරා දමන්න තරම් ඔහුගේ ඉරණම සකස් වුයේ , ආදරය නොහදුනන අයකු නිසා නොව, අදෘශ්‍යමානව , සියල්ල විනාශ කිරීමට ඔහු පෙළඹු හේතුවක් උදා වූ  නිසාවෙනි . සියතින්  සිය ආදරය විනාශ කර දැමීමට  ඔහුට සිදු විය. .... ඔහු බොහෝ සෙයින් වැලපින. ඒත් සිදු වූ සියල්ල සිදු වී අවසානය. ඇය මිය ගොසින්ය.



        වසර දෙකකට අසන්න කාලයක් දකුණු අප්‍රිකානු උසාවියක. මේ මිනීමැරුම් නඩුව විභාග විය. සාක්කි සියල්ල ගැඹුරින් සලකා බැලින. අවසන , තීන්දු වුයේ මෙය සාවද්‍ය නොවන මනුෂ්‍ය ඝාතනයක් බවයි. ඇසින් දුටු සාක්ෂි කිසිත් නැත , ඝාතන සැලැස්මක් තිබු බවට කරුණු අනාවරණය වුයේද නැත. 

      එහෙත් දකුණු අප්‍රිකානු මාද්‍ය මගින් මෙම නඩුව සදහා දැඩි බලපෑම් එල්ල කල  බව විනිසුරුවරයා පවසන ලදී . ඔස්කා ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයකු බැවින්, මේ නඩුව වඩාත් තිවර හා ප්‍රසිද්ධ එකක් බවට පත්විය. ඔහුට දඩුවම් දෙන්නයි මාද්‍ය පුන පුනා පැවසුවද..... නිතිය සියල්ල විසදුවේය. 

     එහෙත් ඔහු සදාකල්හිම එම අත්වැරැද්ද සදහා වේදනා විදි , හදවත ඇයට අත් වූ ඉරණම සාධාරණිය කරන්නේ නැත. ඔහු පාද අහිමි වූ අබාධියෙකි. සිය ජීවිතය විර්යෙන් ජය ගත්තද , ස්වභාව ධර්මය ඔහුට නැවතත් අකාරුණික විය. හෙට දින ඔහුගේ ඉරණම කෙබදු වේද යන්නත්.... මේ ප්‍රබල වූ මාද්‍ය හරහා දැන ගැනීමට , අප පෙළ ගැසී සිටින්නෙමු ......

පසු සටහන

            මෙය ඔස්කා පිස්ටෝරියස්ගේ නඩු තීන්දුවට පෙර දින ගොනු කරනු ලැබූ සටහනක් බව සලකන්න. ඒ වන විට සම්පුර්ණ නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කර නැත. විනිසුරුවරයාගේ පැහැදිලි කිරීම් වලට අනුව, හා මාගේ මතයට අනුව ලියන ලදී.
           අද වන විට සම්පුර්ණ නඩු තීන්දුව ප්‍රකාශයට පත් කර ඇත. එහිදී ඔහු වරදකරු වූ චෝදනා වලට පමණක් දඩුවම් නියම කර ඇත. තව දුරටත් ඔහු නිවැරදිභාවය ලබා ගැනීම සදහා ඇපැලක්  යොමු කර ඇත. 

Sunday, August 10, 2014

අපේ කාලයේ සහෝදරයෙක්

        


         නිමල් පුංචි කාලේ ඉදන්ම ඉගෙන ගන්න දස්සයා . ඒත් ආර්ථික අමාරුකම් මැද්දේ අම්මගේ තාත්තගේ ගොවිතැන් වලට උදව් වී, කීය කීය හරි හොයා ගෙන පොත් අරන් ඉස්කෝලේ ගියා. හතේ අටේ පන්තියට එනකොට දකුණේ භිෂණය පටන් ගත්තේ නිමල්ලගේ අද්‍යාපනයටද කන කොකා හඩවමිනි . 
     මෙතක් ඔහු ආ ගමන් මග වෙනස් කරමින්, යන්න උනේ සමාජ සංශෝධන ව්‍යාපාරයේ පෙරටුගාමී චරිතයකට පන පොවමින්. ජාතියේ විමුක්තිය පිණිසය. සැබෑ දේශප්‍රේමියකුගේ වගකීම රට හා ජාතිය රැකිම බව, නිමල්ට පිළිගන්නට සිදුවුනි. පාසල් අද්‍යාපනය ඒ වන විටත් අවසන්ව නොතිබුනත්, ඔහු රට රැකීමේ භාරදුර කාර්යට අත තිබ්බේ සිය ජීවිතය පරදුවට තබමිනි. 
      ඔහු පෙරමුණේම ගියේය. සටන් ව්‍යාපාර දියත් කළේය. ඔහුගේම සමකාලීනයන් ආරක්ෂක අංශ අතින් අතුරුදහන් වෙද්දී, මළමිනී හන්දි ගානේ දැවී යද්දී, ඔහු ආයුධ සන්නද්ධ විය. පොලිසියට, හමුදාවට කට්ටි පනිමින් , වන වැදුනේ සිය ආරක්ෂාව පතාය. 
       හිරිමල් වියේ එළිපත්තේ සිට සුන්දර සිහින දකිනවා වෙනුවට , මරණය දකිමින්...බියෙන් සැකෙන් කාලය ගෙව්වේය. ඔහුගේ මිතුරන් බොහොමයක් හා ව්‍යාපාරයේ සාමාජිකයන් කිහිප දෙනෙකු  අතුරුදහන් වෙද්දී, නිමල්ගේ දිවි රැකුණේ පුරුවේ වාසනාවකටද කියල අපට සිතුනත්, ඔහු නම් සිතුවේ, මෙලෙස දිවි රැකුණේ කරුමයට බවය. 
       දකුණේ එක් ප්‍රසිද්ධ ගම්මානයක ජිවත් වූ ඔහු..... දේශප්‍රේමී වීරයකු ලෙස අවට ගම දනව් වෙතද..... නිමල් යන නම ප්‍රචලිත විය. ගෝනි බිල්ලෝ මග හරිමින්, දවලට නොපෙනී.... රැට පෙනී .... නොපෙනී..... සටන්  කරමින් ව්‍යාපාරයේ උන්නතිය වෙනුවෙන් නිමල් ඇප කැප වෙද්දී..... කාලයාගේ ඇවෑමෙන් භිෂණය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් ගිලිහෙන්නට විය. වල් වැදුණු නිමල්..... නිවසට එන විට , ඔහුගේ අනාගතයද වල් වැදී ඇති බව, ඒ වන විටත්  දැන නොසිටින්නට ඇත. 
      අඩපනව තිබු නිමල්ගේ පාසල් අද්‍යාපනය නැවත පටන් ගත්තේ, ගෙදරින් බැනුම් අහන්නට බැරිකම නිසාවෙනි. සාමාන්‍ය පෙළ, සමත්ව සිටි නිමල් උසස් පෙළද ඉහලින් සමත් වුයේ විශ්ව විද්‍යාලයට යාමට ලකුණක් මදි වීමෙනි. 
        එතකින් අද්‍යාපනය හමාර කරමින්, රැකියා සදහා නිමල් ඉල්ලුම්පත් දමන්න උත්සාහ ගත්තේ, තව දුරටත් ගෙදරට බරක් නොවන්නටය. විටක , සම්මුඛ පරීක්ෂණ සදහා කැදවිණි. එහෙත්, පොලිස් වාර්තාව නිමල් සම්බන්ධයෙන් , හොද එකක් නොවූ බැවින්, එතනින් එහාට යන්න නිමල්ට නොපුළුවන් විය. JVP කාරයා යන නමින් නිමල් හංවඩු ගැහුනේ, ගමේ ප්‍රසිද්ධ චරිතයක් වූ බැවින් හා, ඔහුගේ දේශප්‍රේමියත්වයට ගරු කිරීමක් වශයෙනි. ඉතින් ඔහු කොතෙක් ඉගෙන ගත්තත් කෝ ආණ්ඩුවේ රස්සාවක්? 
          මේ කිසි දෙයකින් වැඩක් නැති බව දැනගත් , නිමල් උරුමයෙන් හම්බ වෙලා තිබුණු කුඹුරට බැස්සේ ජිවත් වීමේ මහා සටන දැන් ඔහු අභිමුවේ ඇති නිසාවෙනි. කුඹුරු නියගයට අහුවී... අස්වැන්න අඩු වෙන්නට පටන් ගත්  විට ඔහුට දෙවියන් සිහි උනේ. මින් ඉදිරියට කුමක් කරන්නදැයි, සිතමිනි..... ඔහු කසාද බැන්දේය. ළමයින් හැදුවේය, දැන් ඔහුට කියා පවුලක් ඇත.පවුල නඩත්තු කිරීම යුතුකම වන්නේය....
          නිමල් නම් වූ දේශප්‍රේමියා, ගමේ වීරයා, අළුත් රැකියාවක් සොයා ගත්තේය. පවුලක් නඩත්තු කිරීමේ මහා බාරදුර කටයුත්තට සරිලන රැකියාව ඔහු තෝරා ගත්තේය. 
       නිමල් බුරු පිටියේ ගණන්කාරයකු වුයේ, දේශප්‍රේමයේ අනුහසින් යයි ගමේ උන් කියයි. ඔහු දැන් මුදලට බුරු ගස්සවයි, ගමේ හා ඒ අවට මල ගෙවල් වැරද්දුවේ නැත. ඒ හැම එකටම සහභාගි වුයේ, නීතියේ රැකවරණ ලැබෙන නිසාවෙනි. දැන් නිමල් JVP නිමල් නොව, බුරු නිමල්ය. ගමේ අය ඔහුව හදුන් වන්නේ එලෙසිනි, තවමත් ඔහු වීරයෙකි, හේතුව, ගමේ කාට හරි අතමාරුවක් ඕන වුන විට පිහිට වන්නේ නිමල්ය. ඒ යහතින් සල්ලි ඇති නිසාය. 
      මට ඔහු හමු උනි, ඒ අවුරුද්දට මුදල් ඔට්ටුවට බුරු ගසා පොලිස් අත්අඩංගුවට පත් වූ නිසාය. ඔහුගේ කතාව මා ඉදිරියේ, පෙළගැස්වුයේ ඔහුගේම  දැසට කදුලක් එක් කරවමිනි. මා ඇහුවේ එක ප්‍රශ්නයයි, ඔහුගෙන්, ඇයි.... දැන්වත් රස්සාවක් කරන්නේ නැත්තේ ඕන තරම් JVP කරපු අය රස්සාවල් කරනවනේ,
          මේ ඔහුගේ පිළිතුරයි, .....
      මං ගියා මගේ සුදුසුකම් වලට රස්සාවක් බලන්න මන්ත්‍රීතුමාගේ ගෙදර, අයදුම්පත දීල යන්න කිව්ව, පස්සේ දන්වන්නම් කියල. මට ආරංචි වුණා එතන හිටපු අය කිව්වලු ඔය JVP කාරයෙක්, මොන රස්සාද කියලා. ඉතින්, මට කවුද රස්සා දෙන්නේ ....? 
       නිමල්ගේ චරිතය සමාජය  විසින් මේ වන විට ලේබල් කර හමාරය. ඒකට පිළිතුරක් ලෙස ඔහු නැවතත්, සමාජ විරෝධී චර්යාවක නියැලී සිටි . අද දවස ගත කලද , හෙට අවිනිශ්චිතය, එහෙත්, දරු පවුල නඩත්තු කරන්නට නම් ඔහුට, හෙටත් බුරුවො ගැස්සවීමට සිදුවේ.  
     වරද කොතනද....? නිමල්ගේද...? අපේද....? 

Saturday, June 21, 2014

ඔබ යන්න ගියා ඉගිලී.......




                      ඔබ මා හමුව ගෙවීගිය කාලය සිහිවන විට .... අනේ.... මට මගේ ආදරය ආපහු මා ගාවට ආවදෝයි සිතෙනවා. මට තාමත් ඔබව දැනෙනනවා. හීනෙන් වගේ මං ලගින් ඇවිද යන බවක් දැනෙනවා.

ඒ අතීතය සුන්දරයි.... මට මගේ වර්තමානයට වඩා, දරුවා අඩනකොට , හිත දුරක ගියත්, මගේ හිත තාමත් ඔබ එතැයි ... මග බලා සිටිනවා. අපි දෙන්නා අත් අල්ලාගෙන පියමන් කරපු හැටි.... ඇස් වලට කදුළු එනකන් හිනාවුණු හැටි....... නෝනා .... කියාගෙන මගේ පස්සෙන් වැටි මට ආදරය දීපු හැටි.... ඒ හැමදේම මට තාම මතකයි.....


              ඔබට පුළුවන් නම් මගේ කතාව අසාගෙන ඉන්න ..... මේ වගේ දුකක් කිසිම කෙනෙකුට අත් නොවේවායි ..... මං ප්‍රාර්ථනා කරනවා. ඉස්කෝලේ යන කාලේ ඉදන් අපි දෙන්නා ආදරෙන් බැදුනා,

සුදු .....

           මට එයාගේ පනටත් වඩා ආදරේ කලා. අපි දෙන්නට දෙන්නා දවසක්වත් නොදක ඉන්න බැරි තරමට අපි.... අපට ආදරය කලා. අපේ ගෙදරින් සුදුට කැමති උනේ ඔහු ගුණ යහපත් වගේම, මට හුගක් ආදරය කල නිසා. අපි දෙන්නට පුදුම තරම් නිදහසක් තිබුනේ ඒකයි


      ....... ඒත්.... දවසක් අපි අපේ කේන්දර බැලුව, බදින්න ඉන්න නිසා නිකමට වගේ බැලුව.....දෙවියනේ අහස කඩා වැටුන වගේ...... අහන්න ලැබුනේ,  සුදුට ආයුෂ අඩු බව. පොරොන්දම් බලපු මනුස්සයා කිව්වේ නම්, ඉක්මනට බබෙක් හදන්න, එතකොට ඔය අපලය ඇරිල යයි කියල. 

        
            අනේ මගේ සුදු මේ කතාව පිළිගත්තේ නෑ. ඔහු කේන්දරේ එච්චර ගණන් ගත්තෙ නෑ. මං කිව්වා අපි ඉක්මනට බබෙක් හදමු කියල. ඒත් අපිට තව වයස තියෙන නිසා ඔහු ඉක්මන් තීරණයක් ගත්තේ නෑ. කසාද බදින්න . ඔහොම සතුටින් කාලය ගතවුනා .... මට ඒ කතාවත් ටික ටික අමතක වෙලා ගියා...... 

               දවසින් දවස ගෙවුනා ..... අපි අපේ ලොවේ දුවපැන ඇවිද්දා. ආදරය කොතරම් සොදුරුද කියල හිතන තරමටම ....... 

අපිට කිසිත් බාධාවක් තිබුනේ නැ. සුදු මගේ පන වගේ මට දැනුනේ.

               දවසක් එයා , දේශපාලන රැස්වීමකට අකුරැස්සේ ගියා. මහින්ද මහත්තයාගේ රැස්වීමක් එදා තිබුනේ

         නෝනා .... , මම  හෙට උදෙන්ම අකුරැස්සේ රැස්වීමට යනවා. මං ඒක ඉවර වෙච්ච ගමන්ම ඔයාව බලන්න එන්නම්  කියල ... මට  , හාදු වැස්සක් දීල එදා හවස මගෙන් සමුගත්තේ , සදාකාලික වෙන්විමකටද කියල ඇයි ..... මට එදා හිතුනේ නැත්තේ..... දන්නවනම් මං ඔයාට එදා යන්න දෙනවද.....?

            ඔයා යන්න ගියා..... යන්නම ගියා .....ඊට පස්සෙන්ද ... මං බලන් හිටිය, ඔයා ඒවි කියල.
             එකපාරටම බයික් එකක් ගේ ළග නතර කරා. මං හිතුවේ සුදු ආව කියල. දුවල ගියේ ඒ මුණ දකින්න.

         ඒ ආවේ  ...... සුදුගේ යාලුවෙක්  ....

           අපේ අම්ම එක්ක කතාවක, අම්ම මගේ මුණ බැලුව. ඒ ඇස් වල කදුළු. මං බයවුණා.

           අම්ම කිව්වා , පුතේ ......... සුදු මහත්තය තුවාල වෙලා මාතර ඉස්පිරිතාලෙට ගෙනෙහින් කියල.

          මගේ ඇස් , නිලංකාර උනා . ඇදන්  හිටි ඇදුමෙන්ම , මං දිව්වේ මගේ සුදු බලන්න ඉස්පිරිතාලෙට.

 අකුරැස්සේ රැස්වීමට බෝම්බ ගහල හුගක් අයට තුවාලවෙලා.

 ඉස්පිරිතාලේ ඇදන් අස්සේ මං දිව්වේ පිස්සුවෙන් වගේ..... අනේ මගේ සුදු එතනත් නැ..... සමහරු මැරිලලු. එක එක්කෙනා ,කියනවා ඇහෙනවා.


             මගේ සුදු මැරිලා නැ..... මං දැක්ක ..... එයා ඔපරේෂන් කරලා, දැඩි සත්කාර ඒකකයෙ , විදුරු පෙට්ටියක් ඇතුලේ ඉන්නවා.

             අනේ .... මට එයා ලගට යන්න බැ. ඔලුව සුදුපටි වලින් ඔතලා, කකුලුත් ඔතලා. මට ලගට යන්න දුන්නෙ නැ. මං කැ ගහල ඇඩුව. මගේ අසරණයා මෙහෙම ඉන්නවා බලන්න මට බැ. දවස  ගානේ ගෙවිල සතියක්ම ගෙවුන. ඒත් එයාට සිහියක් නැ. තාමත් විදුරු පෙට්ටියේ.


          කෑමක්, බිමක් නැතිව මාත් ඔහේ හිටියා. මගේ සුදු ඇස් අරිනකම් බලන් හිටිය. 

      ආදරේ උනුවෙලා.... ලේ කදුළු වෙලා .... ගලා යනවා..... මටත් නොදනිම. මං මේ තරම් ආදරේ කරපු, මගේ සුදු වේදනාවෙන් ඉන්නවා දකිනකොට, මගේ හිත මං කොහොමද හදා ගන්නේ...... 


[එක් සත්‍ය කතාවක් ]


මතු සම්බන්ධයි........

Monday, June 16, 2014

අපහරණය හා අඩහැරය .......


          සෝමාලියාව ගැන ඇසු පමණින් අපට මතකයට නැගෙන්නේ මන්දපෝෂණයෙන් පෙලෙන බඩවල් එල්ලා වැටෙන කෙසග සිරුරු ඇති , පිඩනයට ලක්වූ තවත් මනුෂ්‍ය කොට්ඨාශයකි. ඔවුන්ගේ දුක කවුරුත් දනිති. එහෙත් එලෙස පිඩනයට පත්වූ මේ මිනිසුන්ටම, ස්වභාවධර්මයා එරෙහි වුවා සේම, එරටේ නීතියද පිටුපාන බව මේ සිද්ධිය නිසා අපට ඒත්තු ගැන්වේ.

                පුද්ගලයන් දෙදෙනකු අතින් දුෂණයට ලක්වූ 19 හැවිරිදි තරුණියකට තමාට සිදුවූ  අසාධාරණයට සධාරණය සොයන්න අධිකරණයට ගොස් ගහෙන් වැටුන මිනිහට ගොනා ඇන්න සංකල්පයට යටත් වන්නට සිදුවූ බව මේ පුවතින් අපට වාර්තා විය. ඇගේ අසාධාරණය සදහා ඇයට ලැබුන තෑග්ග අත් හිටවූ සිර දඩුවම්ය. චුදිතයන් දෙදෙනාට අපහාස කලාට හා බොරු කීවාට මෙලෙස දඩුවම් ලැබුණි. එම පුවත වාර්තා කල වර්තාකරුටද එම දඩුවම තීරණය විය. එහෙත් වරදකරුවන් දෙදෙනා කිසිදු විටක අධිකරණයට නොපැමිණි බවද වාර්තා වේ. මෙය කැකිල්ලේ නඩු තීන්දුවකි.සෝමාලියාවේ ස්ත්‍රී දුෂණය තදින්ම පවතින රටක් බව, මේ අනුව වාර්තා වේ. 

                   කන්න බොන්න නැතිවනවා වගේම, නිදහසේ ඔවුන්ට ජීවත්වීමේ අයිතියද උදුරාගත් ආකාරයක් , මේ අනුව පෙනේ. ඔවුන්ගේ මානව හිමිකම් ගැන ලෝකයට තවමත් නොපෙනේද.....?

Sunday, June 1, 2014

ජෝන් එෆ් , කෙනඩි මියගියමුත් මතකයේ බැදුණු අතීතය







                 තරුණ ඇමරිකන් ජනාධිපතිවරයකු වූ ජෝන් කෙනඩි මියගොස් වසර 50ක් ගත වුවද ,ඇමරිකානුවන් ඔහුව සිහිකරන්නේ දැඩි කම්පාවෙන් යුක්තවයි . ප්‍රසිද්ධ පෙළපාලියකදී ඔහුව ඝාතනය විය . එදත් දේශපාලනය අද වගේම වෙන්න ඇතැයි සිතමි . ඒත් වෙඩි වැදී සිටියදී ප්‍රතිකාර ගත් පාර්ක්ලන්ඩ් රෝහල හා ඔහු සිටි හදිසි අනතුරු කාමරය නම් කාලයක් යනතුරු යම් ගවුරවනිය වටිනාකමකින් යුක්ත ස්ථානයක් බවට පත්විය . ඒ ඔහු ජනතාව පිළිගත් නායකයකු වූ නිසාවෙනි . 

        එහෙත් පාර්ක්ලන්ඩ් රෝහලේ හදිසි අනතුරු කාමරයට පසුගිය දිනවල සිදුවුයේ කුමක්දැයි ලොවට හෙළි කරන්නට සිදුවුණා . මේ වනවිට ඒ කාමරය කුඩා කැබලි වලට කඩා , පෙට්ටි වල අසුරා පොලව යට ගබඩාවක තැන්පත් කර ඇති බව දැනගන්නට ලැබුන .
පාර්ක්ලන්ඩ් රෝහලේ එම කාමරය 1972දී කඩා ඉවත් කරද , සමරු පලකයක් එදා හිදී නිලධාරීන් සාදවා තිබෙනවා . මෙම කාමරය කඩන අවස්ථාවේ රෝහලේ එක් සේවකයෙක් මෙය දැක චායාරුප ගතකොට ඇත . 

         මෙම තීරණය ගැනීමට පෙර අදාල බලධාරීන් රජය සමග බොහෝ සාකච්චා කලද , ඔවුන්ට උවමනාවී ඇත්තේ , නොසුදුසු දේවල් ඉවත් කිරීමයි . මේවා මුදලට විකිනීමට වලක්විමටත් , කෙනඩි පවුලේ අයගේ සිත් රිදවීම් වැලක්වීමටත් ඔවුන්ට අවශ්‍යවී තිබෙනවා . රජය රෝහලට උපදෙස් දී ඇත්තේ , මාද්‍යට පවසන ලෙස ,කෙනඩි පුස්තකාලයට ඒවා ලබාදුන් බව . 

       15 වසරක් , මේවා ෆොර්ට් වර්ත් ප්‍රදේශයේ ගබඩා කර තිබු අතර , දැනට මෙම කොටස් , වසර 19 කට පසු , කැන්සාස් ප්‍රාන්තයේ බිම් මහලක තැන්පත් කර තිබෙනවා . එහෙත් එහි තිබු ගිලන් ඇද , එක්ස් කිරණ උපකරණය අතුරුදන්ව ඇත . ලෝක නායකයකුගේ වටිනකමක අවසානය හා මතක සැමරුම් , මතු පපුරට අවශ්‍ය නොවන බව මෙමගින් ඇමෙරිකානුවන් ලෝකයට නොදැනුවත්වම පවසා ඇත .

Friday, May 30, 2014

කුණු නිසා නගරාධිපතිට ගෙදර යන්න වෙයි.

                 කුණු නිසා ගෙදර යන්න වුන නගරාධිපති කෙනෙක් ගැන කොලොම්බියාවේ බොගෝට අගනුවරින් වාර්තා වේ. සිද්ධිය මෙසේය.බොගෝට අග නගරයේ එකතුවන කුණු නිසි අයුරින් කළමනාකරණය නොකිරීම හේතුවෙන් ජනතා චෝදනා ලැබූ නගරාධිපති ගුස්ටවෝ පෙට්‍රෝ හට මෙලෙස සිය තනතුර අහිමි විය. එම හේතුවෙන් ඔහුට ඉදිරි වසර 15ක කාලයක් දේශපාලනය කිරීමද තහනම් විය. ලබන වසරේ කොලොම්බියාවේ පැවැත්වෙන ජනාධිපතිවරනයටද ඔහු සාභාගී වීමට තිබියදී, මෙලෙස කටයුතු සිදුවිය.
                කොලොම්බියාවේ තත්වය මෙසේය.ජනතා විරෝධයට එරට පාලකයන් හිස නමයි. තමන්ට කරන්න බැරි නම් ඒ බව තේරුම් ගනියි. එය අප අගය කල යුතු ක්‍රියාවකි.තනතුරක වගකීම් දරන්නට බැරිනම් , හැකි කෙනෙකුට එම තනතුර ලබාදීම රටට කරන සෙතකි. තුන්වන ලෝකයේ රටක් වන කොලොම්බියාව සිය ඉදිරි ගමන මෙලෙස හැඩ ගන්වා ගැනීම, සෙසු රටවල් වලටද ආදර්ශයකි. බල ලෝභය නොතකා, රටක් ලෙස ජනතා මතයට ගරු කිරීම ප්‍රශංසනීයය.

Monday, May 26, 2014

සෙබළ යථාර්තය

 
            
               කවර හෝ හමුදාවක සෙබළකූ වීම පුද්ගලයකූගේ අභිමානය වැඩි කරවන්නකි. නිල ඇදුමක් ඇදීම නිලයක් ලැබිම බලයක් ලැබීම සෙබළකූගේ පෞරුෂය තව දුරටත් ව්රධනය වන්නේ යයි හැගේ. සෙබළකූ වීමට සමහරකූ ආශා කරයි. සමහරක් වෘත්තියක් ලෙස පමණකින් සෙබලකූ වි සිටියි. මෙහීදී ඹවුහු සිය නිල ඇදුමට ආශා කරන තරමටම වෛර කරන්නටද පෙළඹෙී. මෙයට සමාජීය හේතූ ගණනාවක් බලපෑ ඇති බව අවධාරනය වන්නකි. සෙබළකූ ලෙස සමාජානුයෝ්ජනය ලැබු පුද්ගලයා සාමාන්‍ය සිවිල් සමාජයේ පුරවැසියෙකි. 

             යුද්ධය සමග කර ගැසු සෙබළා පහුගිය කාල වකවානුවෙි සාමාන්‍ය ජන ජීවිතයෙන් ඈත්ව සිටීම දෛවෝපගතය. ඹහුට නිවසක් පවුලක් හෝ තමාට තමාම නැති තරමට මානසික අවපීඩනයකට ලක්ව ඇති බව ඔවුන් සමග කෙරුණු සාකචිඡුා වලදී හෙලිව ගිය කරුණකි. මෙවන් පසුබිමක් තූළ වු පුද්ගලයා යොමු වු සංසිද්දීන් විග‍්‍රහ කර බැලීමෙදී මතූ වු විෂමතා යමි අවස්ථා වලදී චර්්‍යා විරෝධි විය. හදුනා ගත් චර්යාබාද මෙලෙස සටහන් කල හැක.

1. මංකොල්ලකෑමි සදහා සංවිධානය වීම.

             සෙබළ ජීවිතයේ ලබා ඇති පුහුණුවීමි උපයෝගි කොට ගෙන සංවිධානාත්මක කල්ලි හා පාතාලයේ යමි ක‍්‍රියාකාරකමි සදහා දායක වීම.

2. මිනීමැරීමි පහරදීමි ආදි අපරාධ සිදුකිරීමි 

  

        සංවිධානාත්මක කල්ලි ගැසීමෙි ප‍්‍රතිඵලයක කි‍්‍රයාකාරකමි ලෙස මෙම අපරාධ දැක්විය හැකි උවද මානසික හෙතූ කාරණ කොට ගෙනද ඵනමි මානසික අවපීඩන තත්වයන් තූළ සිදුවන ප‍්‍රකමිපන තූලින්ද මෙවැනි අපරාධ සෙබළකූ තූලින් දැකිය හැක. ඵනමි සෙබලකූ අනිවාර්‍යයෙන්ම සමබර පුද්ගලයකූ වීම අත්‍යවශ්‍ය අංගයක් උවද ඹහුගේ වටපිටාව තූලින් අසමතූලිත පුද්ගලයකූ නිර්මාණය වීමෙි හැකියාව බොහෝ විට දැකිය හැක.


3. දේශපාලනික අපරාධ සදහා පෙලඹීම

  
              මෙි වන විට බොහෝ දේශපාලන සංවිධාන වල ආරක්ෂක කටයුතූ බාරව සිටිනුයේ හිටපු සෙබළුන් විම විශේශ ලක්ෂණයකි. මෙවැනි බල අරගලයන් තූල සිදු වු බොහෝ අපරාධ ඹවුන් විසින් සිදු කරනු ලැබුවෙි නිර්ණාමිකවය. ඵම හේතූවෙන් ඇතැම් අවස්ථා වල සෙබල පුහුණුව ප‍්‍රායෝගික වුයේ දේශපාලන රාමුවෙි ක‍්‍රියාකාරකමි සදහාය.


4.ලිංගික අපරාධ සදහා නැමියාවක් දැක්වීම .  


         සෙබළු අතර ලිංගිකමය වශයෙන් සිදුවන අපරාධ බහුලව දක්නට ඇති බව මෑත කාලීන සිදු විමි දෙස බැලීමෙදි පෙනී යන්නකි. මෙහීදී සෙබළු අතර සිදු වන සමලිංගික සේවනය හේතූවෙන් සිදු වු අපරාධ නිහඩ බවින් යුක්ත වුවද අනෙකූත් ලිංගික අපරාධ සදහා වැඩි ප‍්‍රසිද්දියක් ලැබුනි. ඵනමි බාල වයස්කාර දැරියන් දුෂණය කිරීම පැහැර ගෙන යාම කාන්තාවන් දුෂණය මෙි අතූරින්   ප‍්‍රධාන   තැනැක් ගන්නා ලදි. තවදුරටත් මවුන්ගේ අවිචාරවත් සබදතා ඵනමි ගණිකා ඇසුර සමිබන්ධයෙන් මතූ වු අපරාධද මෙි අතර දක්ට ලැබුනි.

            මෙවැනි ලිංගික අපරාධ සදහා ඹවුන් තූළ වු නැමියාව සෙබලකූ නිර්මානය වු වටපිවෙන් උරුම ලද්දකි. ඉහත සදහන් කල හේතූන් යථානුභූතිව පුද්ගල මනස තූලට බලපා ඇති බැවින් මවුන්ගේ අතෘප්තිකර ආශාවන් ඔවුන් අපරාධ නැමියා ඇත්තන් වීමට බලපෑවෙි සහේතූකවය.

   

               සියළු හේතූ සැලැකිල්ලට ගැනීමෙදී සංෂිප්තව ගත හැකි ඵකම කරුණ සෙබළකූ වීමෙි ප‍්‍රාතිහාර්‍යය ජීවිතය විදින මනුෂ්‍යයින් ලෙස නොව විදවන මනුෂ්‍යය කොටිඨාශයක් ලෙස සමාජීය දේශපාලන වටපිටාව ඔවුන් බිහි කල බවයි. ඉනික්බිති සමාජීය අපරාධ සදහා පෙළඹීමෙ ප‍්‍රවනතාවය තවදුරටත් වර්ධනය වන්නේය. 


                  ලෝකයේ සියළුම සෙබල ජීවිත සදහා මෙවැනි සාමාන්‍යකරනයක් තිබීම යුද්ධ ඉතිහාසය දෙස බැලීමෙදි පැහැදිලි වන්නකි. සියළුම පාලන තන්ත‍්‍රයන් පැවැති රාජ්‍යන් ඵනමි රාජාණ්ඩු  පාලනය , සමුහාන්ඩු , හමුදා ආණ්ඩු , සමාජවාදි ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පාලන තූළින් පවා සෙබළ නැමැති පුද්ගල චරිත කාලීන අවශ්‍යතා වලට අනුගත විය. ඵබැවින් සෙබළකූ වීම පුද්ගලයකූට තවදුරටත් ප‍්‍රාතිහාර්‍යක් නොවන බව වැටහෙනු ඇත.