Showing posts with label මගේ කවි. Show all posts
Showing posts with label මගේ කවි. Show all posts

Monday, November 8, 2021

නුඹේ විනාශය .........

         නුඹේ  විනාශය .........

ග්‍රහ තරු කැළඹෙයි .....
මාරුතේ හඩලයි ........
 සුදු මුදු ගුවනත අදුරු වලාවන් ........
 නළ මුදු සුළගත්  කටුකයි වියලියි  .....

 දරනු කෙලෙස මිහිමත ඉරි තලමින් ......
 ගිනි දැල් පිබිමින් දෝරේ ගලා යයි .......
 දෙරණත කළඹා විසුළු වෙසින් .......
 ගම් බිම් නිහඩයි සියළු සතා මෙන් ....

වංක ගිරියක අතරමංව .......
ඇස් වැසි දුහුලින් තුලනය නොවී ....
කිනිසි අත දරා යොමුව බිම නෙතු ....
වරද සොයමින් වල්මත්ව නෙතු .....
සොයනුයේ නු‍ඹෙ විනාශයමද .....?

Sunday, May 28, 2017

අවසරයි මහරජ


රජකු යයි හගිස්සන පල්  හෑලි 
විරිත්තන විට දසන්..... මුව පළල කර 
අස්සෙන් පෙනෙන ලොසින්ජර .....
හපයක් තරම් නොවටින 

මුවෙන් වෑහෙන පුරාජේරුව ....
නොනිමි ආශාවන් පසුපස එලවද්දී ...
බඩ  ගෙඩිය තරමට ... මොලයක් නැති...
වළඳක්  තරමට .... නොපිරවන සන්තකය 

හිස්ම හිස් වදන්  පමණයි. මුවින් නික්මෙන 
පරමාදර්ශ කිසිත් නැති ... විකල්ලෙන් විටක 
පදරුත් පාන ... යාං හෑලි ... නොවටින දුවිල්ලක් වත් 
තරමට ..මරු විකාරය .. පමණි මා දකින ..නුඹ වෙතින් ...

  

Monday, March 27, 2017

මම මාව හෙව්වා ...


මං මාව හෙව්වා ... කළු පාට හෙවනැලි අතරින් 
මං මාව හෙව්වා ......
වැහි අඳුර ... හිතලෙන්   මාව වෙලන කොට 
මං මාව හෙව්වා .....
යථාර්තයට ඔබ්බෙන්
 නැංගුරම්ළු  ....  ආත්මයට 
පණ කෙන්ද තිබුනිදැයි .....
මං මගෙන් ඇහැව්වා .....
මටම මාව .... හදුනන්න බැරි වෙනකොට 
ඇස් ඇරලා ..... බලහං එපිටට ... යයි ....
කවුදෝ ..... මුමුණනවා   ... මට ඇහුනා ....
කණමැදිරි එලි .... මදි 
මට .... ආපහු යන්න 
පාර නොපෙනෙන තරම් අදුරුයි ....
මට මාව මග හැරෙයි....වාරු නැති තරම් ... 
තවත් බෑ ....  මට ..... මාව හොයන්න .....
අතරමංවූ  කතරක ..... මුමුණන්න  මුණිවතට
මට නැති වෙච්ච ..... මාව







 

Saturday, November 12, 2016

නුඹ සහ හිරු .... මමත් සඳුත් වල්මත්ව .....


සඳ එතුණු අදුරු රැලින්  ...... සඳ සීතලව ගැහෙන බව 
ඇයි හිරුට  නොම දැනුනේ  .......
දෑස් විදහා .... සඳ  දෙස බිදුවක් .... ඇයි හිරු නොබලන්නේ ....?
සඳ තනියම ...... හිරු නොමැතිව ........

සුසුමින් සුසුම හෙළන  විට ..... දු,කදුළු  සිතල බව 
ඇයි නුඹට නොම දැනුනේ ........
මට නුඹ .... දුර වැඩිද මන්දා ..... ඇයි ම,දෙස නොබලන්නේ ...?
මම තනියම ...... නුඹ නොමැතිව ........

සඳ තනියම ..... මම තනියම ..... කව්රුත් නෑ .....අප තනියට 
හිරු දන්නේ නෑ ....... නුඹ දන්නේ නෑ .... 
සඳ මෙන් මමත් ..... හිරුත් ... නුඹත් ....... සොයන වග ....
මේ අනන්ත රාත්‍රියේ ..... හුදකලාව ......

Saturday, October 1, 2016

නපුරු කුමාරි ....


සියල්ල දත් යයි .....  පෙළහර පාන ...... දුසිතැතියේ ....
පණවමින් නීති පකාර .... ලෝකෝත්තර පරිධියට .....
දෙමින් විධාන ...... නො .....සන්යමයෙන්....රුදුව ....
හංගා ගත් හිත යට .... ගිණි සිළුව දල්වමින් .......
යොමා දෙඇස් ........ හරිනු මැන .... විපරිත ... භූත .... නොදක්ව .....

නුඹට  නුඹ පමණය ...... අපමණ දනන් පිරි භුමියේ .....
නොදක්ව ..... බණ .... නුඹේ .... නුඹට පමණක් රිසි ....
වනන්නට ....... අපට නොරිසි ......  නුඹේ සැඩ
කෙටියෙන් දික්වූ ..... කාලය ..... අපට ... මද පමණය .... 
   

Tuesday, March 29, 2016


රුධිර බිඳුවකින්  ඉපැදුනු   ආදරය 
මහා මෙරක් තරමට අකුරු වූ ආදරය
හිරු දැවී   ගිනි  බිදී හද දැවුණු ආදරය .
සඳ සිසිල උතුර වූ නුඹ මගේ ආදරය 

Thursday, December 17, 2015

කෝ මගේ සාලිය කුමරාණෝ ....


කප්පරක් ... පැතුම් පිරුවේ බුදු සාදු ළග ..
මං ..... නුඹ දුන්නු මල් පුදලා .....
දිගුහසක් .... බලං හිටියෙ දිය පාමුල ....
නුඹ .... එනකන් ..... සසර සැරිතරණට ..

බව ... සිය ගණන් සැරිසරා ... මං ... නුඹ ....
ජාති ජාතිත් මුණ ගැසුනා .... සංසාරේ පුරුද්දට 
මනෝමය පුරාවත .. දිනෙන් දින ලියවුනේ ....
ප්‍රේමනීය ... මතක සටහන් සුවහසක් ලියලමින්....

සුදු ඇතුරු සයනයක ... උඩ බැලිව ... හිස්ම හිස් සුසුමක 
පා කර හැරියේ .... මගේ සිනිදු උවමන් .... නුඹ සනසන්න 
පාවෙන  ... සුසුමින් දින ගණන් බලන් හිටියේ ....  
දෑස් ඉමට නුඹ වත දකින තුරු ..... පෙර පුරුදු විලස ....

කවුරුත් නෑ මං ලග .... රිසි සේ වදනක්  දොඩන්න ....
දිගු සිලින්ජර් .... පාට පාට පෙති .... මගේ සුව විමසන විට 
කෝ ... දැන් ...පෙර සේ ... බවෙන් බවේ .... මා  ළග උන්නු 
සුපෙම්වත් ... මාගේ පෙම්බර .... සාලිය කුමරාණෝ ........ ? 





Thursday, December 10, 2015

මං ..... සහ මගේ ලෝකය ...


උඩට ... යටට .... දෝලනය වේවි .... 
වෙලාවකට හරහටත් ...... පැද්දි පැද්දී මං ......
ඔන්චිල්ලාවක් වගේ .... පාවෙනවා ....
සක බඹරයක් වගේ  කැරකෙනවා ....

කෝච්චියක් වගේ හුම් බාමින් .....
ඇස් ගෙඩි දෙක එලියට පනිනකම් ... දික්කරන් .......
විජ්ජුලතාවක් වගේ පත්තු වෙමින් .....
මහ බබා වගේ පාර දිගේ ... විසි වෙනවා ....

ලෝකයක් හදා ගෙන ලෝකයක් මවා ගෙන .....
සිහින සාරා සංකල්පයක් දකිමින් ....
හිස්ම හිස් ලෝකයක ..... අරුනළු විදිමින් ....
මං  බවේ සැරිසරනවා ..... 




Thursday, December 3, 2015

ඉකි ගසන හැන්දව ....


තෙත බරිත, හරිත නිම්නයේ .....
ගහ කොළ හෙලවෙන වියරු සුළං මැද 
අනෝරා වැහි පොද එකිනෙක ගැටෙමින් 
හඬා වැටෙන මුසල හෝරාවේ .....

ජනෙල් පියන් අතරින් එබී බලන කල 
පෙනී නොපෙනී යන නුඹේ චායාව ....

මලපුඩු පැහැයෙන් ..... ඇතින් ඇතට ....
ශෝක බරිත ම, දෑස් මත උමතුව 
අගි,සන කදුළු බිඳු අස්සෙන්  .....
බොදව යන මළ හිරු කුමරුනේ .... 

ඉකි ගසන හැන්දෑවේ .....
දෙදන මත හිස හොවා ..... හඬා වැටුනේ ....
සමුගෙන නොගිය ....ම,කුමරු ....
ආයෙත් ....නො, ඒ දැයි ....සිතමින්ද ....?







Monday, November 30, 2015

මට කවුරුත් නෑ .....


දන්නවද මට කවුරුත් නෑ කියල .....?
අනේ මං දන්නේ නෑ......

බලන් ඉන්න අය කිව්වේ .....
එයාට හරි පව් කියල ......

සමහරු නම් ...... හිනා වුනා 
හොද වැඩේ කියල .......

මං තාමත් මගෙන් අහනවා ...
මට කවුද ඉන්නේ .......?

බලන් ගියපුවාම ......
හෙවනැල්ල විතරයි .......

ලක්සෙට කොඩි දාපු අය 
පළාතකවත් නෑ .....

ඕක තමයි .......
තිත්ත ඇත්ත ......

Friday, November 27, 2015

කුල ගෙය



මල්දහසක් ගන්වා .....

සුදු පිරුවට මත
නුඹ මා කැන්දා ....ගිය
කුලගෙට  .....

නුඹ මව් .... සිඹ මා උවනත ....
පිළිගත් ..... මනමාලි මං....

සුදු සේද යහනත ... මා සතපා ....
පිරිමැද .... හිස'ග  .... තෙපළු....වදන්....
නුදුරු ... රුදුරු .... වූ අරුම කීම ...

දොර,ගිස්සෙන් .... එබිකම් පාන ...
අවශේෂ දෙනෙත ...... මග හරින
මා දෙනෙත් .....
නිසල සේයාවකි ....

මා වැඩි ... කුලගෙය ... ගිනිගෙය වූ බව ....
නොපවසා බැරිය මට .....
මුනිවත රකින .... නුඹ මව්ට  ....


Thursday, November 26, 2015

සඳ තනියම මම ...... නුඹ ....


තනිකම හුරු මට තනියට 
සඳ නුඹ හා මම දොඩමළු වන විට .....
වැටෙන තුෂර  බිඳු ..... 
හිරි වැටුණු උවනතට 
රහස් කියුවත් ..... සහසක් ....
නුඹ වගේම මාත් තනියෙන් ......
නියෝන් එලි දැල්වෙන 
මන්දාකිනියේ .....


Tuesday, November 24, 2015

වන්දනා ....


ලක්ෂයක් වූ හැරවුම්......
ජිවිත සන්ධානය  ඉස්මත්තේ 
පොපියන වරයන් ....
සමග ..... නොපිරුණු 
එකම පැතුම .....
ඔබ ......?

Friday, August 21, 2015

සිහින මන්දිරය


මලින් මල එකතු කරන් ........  
මල් අහුරක් දෝතට ගෙන ....
පැතුවේ පුංචි පැතුමක් විතරයි මං ............
ගලින් ගල එකතු කරන් හැදුවේ ... 
මං මගේ  සිහින මන්දිරේ 
ඔයත් එක්ක කුඩු වෙන්න නෙමේ.......
මට හිතට නිවනක් ඕන නිසා......
හතර වටින් .... වට කරන් .... 
කන්දක් වගේ උසට 
සිමා මායිම් තැනුවේ .....
මං මගේ පාඩුවේම ඉන්නයි......
පොකුරු පොකුරු ...... මල් පිපෙන්න .......
සමනල් හීනයක් ........ මගේ නෙතු අග රඳව ගන්න 
මගේ සිහින මන්දිරේ...... මං විතරයි තනියම ......
එන්න එපා කවුරුත් ..... 

Sunday, July 26, 2015

උක්කුං පුතේ......


උඹ වැල්ලේ වැටි වැටි.... දුවන කොට ..... 
මං උම ගැන කෝම හින දැක්කද ......
උම ගෙදර වීරයා...... දඟයා ...... හුරතලා......
මං උඹට ...... මොනවට ආදරය කලාද ...... මයෙ  පුතේ....

ඔය ඔක්කොටම කලින් මං උඹේ ලෝකය දැක්කා.....
උඹ ....නාහෙට අහන්නෙ නැති වෙනකොට .....
මං උඹට කිව්වා .... ඔය ටික වෙන බව......

උඹ  මං දාල යන බව ...... එක හීනෙක නෙමෙයි.....
දස දහස් වර මං දැක්කා......
අම්ම කෙනෙකුට මේවා දකින්න බෑ...... ඒත් ..... මං දැක්ක ....

මේවා උඹට මං කියල දීපුවා නෙමෙයි......
උඹම ඉගෙන ගත්තුවා .......

වෛරයෙන් වෛරයෙන් ...... නිවෙන්නේ නෑ......
අධර්මයෙන් ධර්මය දිනන්න බෑ......
මේවා මං උඹට කිව්වා .......

උඹ වීරයා උනේ මට නෙමෙයි පුතේ......
උඹේ ..... නරුම ලෝකයට ...... විතරයි...... උඹ වීරයා......

උඹ අර ..... මහ උළු ගෙදර ඉන්දෙද්දී විතරයි ..... 
මං ටිකක් සැනසීමෙන් හිටියේ .....

මං දන්නවා පුතේ..... මට වඩා උඹත් දන්නවා ....
උඹට .... මේ ලෝකේ  පය ගහල ජිවත් වෙන්න බැරි බව .....
මං උඹ හොදයි කියල කියන්නේ කොහොමද .....? 

අන්තිමට උඹව අරන් ගියෙත් උන්මයි.....
වෙඩි වරුසාවකින් උඹට ආශීර්වාද කලෙත් උන්මයි....

උඹ හරියි ..... කියල මං කියන්නේ නෑ පුතේ......
උඹ වීරයෙක් වෙන්න ඕන නෑ මට.....
දන්නවද ....? පුතේ ...... උඹ වැදු මට ...... 
මිනිස්සු ශාප කල බව .... උඹ ඒවා දන්නවා.....
ලෝකෙම මට බනිනවා .....

මේවට උත්තර දීපන් පුතේ .......
ඇයි...... උඹ මේ මුරුග රැලක් මැද අතරමං වුනේ ......?

ඇස් පියන් ඉන්න එපා පුතේ ...... නැගිටලා ඇවිත් 
මේවට උත්තර දීපන් මයෙ  පුතේ ......

උඹ මැරුණා කිව්වම  මං පුදුම උනේ  නෑ.......
ඒත් ...උඹ බලන්න ආව සෙනග කන්දරාව ......
මං උඹට බැන්නට...... උන් උඹට බනින්නේ නෑ....
උන්ට උඹ නැති පාඩුව දැනිලා.....

උඹේ හයියෙන් ජිවත් උනේ අපි නෙමේ ......
පිට උන් ...... නේද මයෙ පුතේ .....
උන් විතරයි....... උඹට තනි රකින්නේ ගෞරව කරන්නේ ......

උක්කුං පුතේ උඹ මට අර ඉස්සෙල්ල හිටපු ...... 
චුටි කොළුවා .... විතරයි පුතේ ...... 
උඹ මගේ ලෝකේ  හැමදාම විරයාමයි පුතේ .......









Thursday, July 23, 2015

රෝස මල


රෝස මලක් පෙන්වා .... ලබා ගත් ආදරය 
පිණි ඇතුරූ .... පලසක සැතපු ..... සුපසන් ප්‍රේමය .....
මන්දාකිණියක් වගේ  ...... විචිත්‍ර නුඹේ මුවනතට  .....
අනේ ..... මං ආදරය කරපු තරම් .... 

පිහි තුඩඟ ...... පැටළුණු ... නුඹේ වදන් ....
ඇනෙන විට මගේ හදවත් කුහරයේ .....
නහරයක් ...... නහරයක් පාසා ...... 
ලේ බිඳු ..... කැළති  .... කැළති ......
කදුලක්ව ...... රුටනා විට .....

අනේ එදා මට ..... නුඹ දුන්න රෝස මල 
බය භිරාන්තව ..... කනප්පුව උඩ 
එහෙට මෙහෙට වැනෙන  කොට .....
ඉවසුම් දෙන්නෙ නෑ..... 
දුක දෝරේ ගලන විට ......



Saturday, July 11, 2015

සඳ ..... නුඹ මට හිමි නෑ.....


නුඹ සඳක් ...... බැස යන......
සීතල හෝරාවට මගේ හිත කිති කවන.....

ගං දෑලේ.... නුරාවට රටා මවමින්.....
බට පඳුරු අස්සෙන් විනිවිදව  .....
සීරුවට එතෙන  ..... කෝල නුඹේ  රැස් .....

මං හිතුව  ......  නුඹ .... අයිති මට .... තමයි .......

සුමුදු ලතාවක ..... පිපුන මන්දස්මිතය ....
පුබුදු කල ...... නුඹ මුදු තොළඟ ......
හාදු දුන් ..... උවනතට ..... සිත කැළඹු ..... නුරාවේන් 
සත්තමයි ...... නුඹ මට දුන්නු පැතුම් පොදී ......

නුඹ සඳක්....... 
මට කෝම අයිති වෙන්නද ....?
මතක නැති උනා......
රැදෙන්න බැරි බව .....

සඳ .... නුඹ මට අයිති නෑ.......
නුඹ අයිති අහසට .....




Wednesday, July 1, 2015

අනන්තය .....


මගේ ඇස් දෙස බලාන , ඔබ මට බොහෝ දේ කිව්වා. ඒ තුල වූ විස්වාශය අපිරිමිතයි කියල මා දුටුවා. මේක තමා සත්‍ය ප්‍රේමයේ නියම ඇත්ත .......

දින , සති , මාස ගණන් ගෙවෙන කොට ,........ ඔබ කියූ ....... බොහෝ දේ ...... හොයන්න ..... මට අනන්තයට යන්න උනා...... යන්න මං පාර දන්නෙත් නෑ. ......

කවුරුත් එන් නැති....... 
කවුරුත් යන් නැති.....
මල් පෙති විසුරුණු මල්පාරේ.....
දිනයක හමුවෙමු ........ 
හමු වී හිනැහෙමු ..... 
හිනැහී ......වැලපෙමු .......
අපි ආයේ ....

මට මතක් උනේ ගුණදාස කපුගේ කියපු මේ සින්දුව ..... මතක විදියට ලියවුනා...... හරිද මන්දා....... 

අනන්තයට යන්න පාර හොයා ගන්න බැරි උනු  මට  ..... ආපහු යන්න පාර කියන්නේ කවුද  ...? 

ඔබ දන්නවද ...... අනන්තයට යන පාර ......?

Sunday, June 28, 2015

සයිබර් අන්දරය



ඔබ සිහිනයක් ..... 
සයිබර් අවකාශේ පාවෙලා ආව .... 
සැහැල්ලු  උවමක් වගේ ......
නොනිත්..... ඇල්මක ..... උඩ බලන් ඉන්දවපු...
නුලකින් ගැට ගහපු ...... රතු පාට බැලුමක් වගේ.....

කොයි වෙලේ ඉගිලිලා යාද ..... නොදනිත්....

සුන්දර ඉසව් සොයනු රිසියෙන්.......

සයිබර් ප්‍රේමය....... මං දැකපු හීනය ....

තිරයට එහා ගිය... හීනියට පෙරුම් පුරපු 
පාට පාට ....සබන් බෝල උඩ ඇරල   
සතුටුව හිත හදා ගත්.... උන්මන්ත ප්‍රේමය 

ඔබ තවමත් හීනයක්......... 

අදහන්න බැරි හීනයක්.........
සයිබර් ඉමේ එහාට මෙහාට පාවුනු හීනයක්....

එන්නෙත් නැති..... යන්නෙත් නැති.....
ආපසු ගොසින් එන්නත් බැරි......
ආවත් ... ලං වෙන්නත් බැරි..... 
නාවත්.....දුකකුත් නැති.....

මගේ ..... හීනය .... ඔබම පමණි.....

ඒ ඔබම පමණි.......




Saturday, June 20, 2015

සොදුර ......


සොදුර ..... නුඹ ලග නැති මට දැනෙන දුක  ........
කටු අග රැදුන ....... තුඩු'ගිස්සක් 
ඇනුන විටක මෙන් ........ රිදුම් දෙන  
 හදවතේ උණුසුම්ම තැනින් වැක්කෙරෙන 
වෙඩරු මෙන් දියාරු ..... උකටලී වූ ප්‍රේමය 
සිත් මඩලේ කැලතී ..... කැලතී .......
පින් බිමක් දකිනු  රිසියෙන් මෙන් .....
 දික් වූ බෙලි ඇතිව ....
ඇදවූ ...... මුවග'ට ..... රිසි නොවූ සිනාවන්.....
කළු වූ මුහුණු ඇතිව ...... ගිලුණු දෑස'ගින්  
වැටෙන  කදුළු බිඳු ..... ගිනියම්ව දැනෙන කල 
නුඹම පමණි ....... මා තවම දකින්නේ......
අද ..... ? හෙට ...... ? එනු එතැයි .....
මං ...... තවමත් බලන් ඉන්නවා......
තප්පරෙන් ..... තප්පරේ ...... 
හිත් කොනින් එබෙන විට .....
කල්පෙකින් නොදැක්ක ..... නුඹ 
එනු ඇතැයි ........ 
මං ආයෙත්ම සිතනවා........