Thursday, June 5, 2014

කලාත්මක වූ මිනිස් සිරුර හා සංනිවේදනය



           කවුරුන් හෝ මවන ලද මිනිස් සිරුර ආශ්චර්යක් බව අපි හැමෝම දනිමු. අපි ඒ ගැන සිතා කොතෙකුත් ආඩම්බරවීමු .බොහෝ නිර්මාණයන් සදහාද , අපි අපේ සිරුර යොදා ගනිමු . අතීතයේ සිටම අද දක්වාම , අපි අපට දීපු අගය , ඉහලය . විශේෂයෙන් පිරිමි සිරුරට වඩා කාන්තා සිරුර ලාලිත්‍ය සපිරූ , කලා කෙතක් විය . ඉන්දියාවේ පඩිවරු ඔවුන්ගේ බොහෝ කලා කෘති සදහාද ,කාන්තා සිරුර යොදාගත් ආකාරය පුදුම උපදවන සුළුවිය .ඔවුන්ගේ එම කලා කෘති සදහා යොදාගත් නග්න සිරුරු ,ජීවමාන පිළිබිඹුවක  හෝ සිතුවිල්ලක් හෝ මුල්කරගත් එකකි . නිරුපනය තාත්වික විය .එහි වරදක් ඇති,නැති බව කවදාවත් විචාරයට ලක් නොවුනි .
             එදාට වඩා අද තත්වය හාත්පසින්ම වෙනස් වුයේ ඇයිද යන්න සිතිය යුතුය .එදා වගේ අදත් මිනිස් සිරුරු මුල් කරගත් නිර්මාණ බිහිවේ . බෙහෙවින් මතවාදයට පවා තුඩු දුනි  .ඉන්දියාවේ එදා කමසුත්‍ර නමින්  නිර්මාණ බිහිවිය .ඒවා පුජනනිය තත්වයෙන් සැලකුණි . කැටයම් කලාව , මුල් කර ගත්තේ බොහෝවිට ස්ත්‍රී නාරිදේහයයි . මේවා  ජීවමානව නිරුපනය වූ සැබැවයි .එම කලාකරුවන් එදා උසස් ඝනයේ සැලකු අය විය .අද නිර්මාණය කලාත්මක වුවද ,නිර්මාණයක් බිහි කිරීමේදී ඒ ගැන දෙවරක් සිතිය යුතු තැනට පත්ව ඇත .නිර්මාණයේ නිදහස අහිමිව ගොස් ඇත .ඒත් යායුතු සිමාව නම් පැහැදිලි නැත . 
            මෙවැනි නිර්මාණ වල සිමාව සංස්කෘතිය දයි වෙලාවකට සිතේ , නැතිනම් , දේශපාලන සිමාවන් මේ තුල ඇත්දැයි තවත් වරෙක සිතේ . 
           එහෙත් , අප ඉන්දියානු අභාශයේ සංස්කෘතියක් ඇති ,අසියාතිකයින් බැවින්, පැරණි ඉන්දියානුවන්ට වරදින්නටද විදියක් නැත .එසේනම් වැරදුනේ මෙය තෙරුන්ගත නොහැකි අපටද? 
                අපේ කාලයේ නිර්මාණකරුවන් වල්මත්වී ඇත්දැයි , ඇසිය යුතුය නැතිනම් , ප්‍රේක්ෂකයින් වල්මත්වී ඇත්දැයි සෙවිය යුතුය . 
              පිළිතුර නම් වාරණයයි. හුදෙක් නිර්මාණ තැනීම හා නිදහස් සිතුවිලි ,වලින් පිරිපුන් නිර්මාණ මින් ඉදිරියට බිහිවේදැයි සැක සහිතය .වාරණය සම්බන්ධයෙන් පොත් ලිවිය යුතුය .අද්‍යනය කල යුතුය . එතැනදී , වාරණය කොහේදී හෝ අපට හමුවේවි .එවිට නිර්මාණකරුවාට නිර්මාණයෙන් පලා යන්නට සිදුවේවී . 
         ඒත්..... නැවතත් , ලෝලිටලා , වදරින් හයිට්ස්ලා , බිහි නොවී තියේවිද? සිගිරි අප්සරාවියන් මැකිලා යයිද? ඉසුරුමුණි පෙම්යුවල අතුරුදහන් වේවිද? ලංකාවේ  ටයිටැනික් යුගයක් නම් ඉතුරුව ඇත. එය විවෘත වපසරියකි . ඒ තුල වාරණ කිසිත් නැත. මේ සියල්ලන්ටම පිළිතුරු දීමට , කාන්තාව, නිරුවත හා කලාව තේරුම් ගත යුතුය .  

Tuesday, June 3, 2014

මල් හීන



හීන දකින්න පෙරුම් පිරුව ඇස් දෙකෙන්
කදුළු කඩන් වැටෙනවා .....
හෝ ගාගෙන හිත සුසුම්ලනවා
නුඹ රිදවනවා මාව ....
ගෙවෙන හැම තප්පරයකම
ආදරෙයි කියල ..... හිත පිරිමැද්දට
මං කෝම දකින්නද .....
රුදුරු වදන් මුවගින් ගිලිහෙද්දී
ඇස් පුපුරා ....කදුළු .....
දොරේ ගලනවා ...... කියන්න මට
නුඹේ ආදරය මේකද කියා .....

Sunday, June 1, 2014

ජෝන් එෆ් , කෙනඩි මියගියමුත් මතකයේ බැදුණු අතීතය







                 තරුණ ඇමරිකන් ජනාධිපතිවරයකු වූ ජෝන් කෙනඩි මියගොස් වසර 50ක් ගත වුවද ,ඇමරිකානුවන් ඔහුව සිහිකරන්නේ දැඩි කම්පාවෙන් යුක්තවයි . ප්‍රසිද්ධ පෙළපාලියකදී ඔහුව ඝාතනය විය . එදත් දේශපාලනය අද වගේම වෙන්න ඇතැයි සිතමි . ඒත් වෙඩි වැදී සිටියදී ප්‍රතිකාර ගත් පාර්ක්ලන්ඩ් රෝහල හා ඔහු සිටි හදිසි අනතුරු කාමරය නම් කාලයක් යනතුරු යම් ගවුරවනිය වටිනාකමකින් යුක්ත ස්ථානයක් බවට පත්විය . ඒ ඔහු ජනතාව පිළිගත් නායකයකු වූ නිසාවෙනි . 

        එහෙත් පාර්ක්ලන්ඩ් රෝහලේ හදිසි අනතුරු කාමරයට පසුගිය දිනවල සිදුවුයේ කුමක්දැයි ලොවට හෙළි කරන්නට සිදුවුණා . මේ වනවිට ඒ කාමරය කුඩා කැබලි වලට කඩා , පෙට්ටි වල අසුරා පොලව යට ගබඩාවක තැන්පත් කර ඇති බව දැනගන්නට ලැබුන .
පාර්ක්ලන්ඩ් රෝහලේ එම කාමරය 1972දී කඩා ඉවත් කරද , සමරු පලකයක් එදා හිදී නිලධාරීන් සාදවා තිබෙනවා . මෙම කාමරය කඩන අවස්ථාවේ රෝහලේ එක් සේවකයෙක් මෙය දැක චායාරුප ගතකොට ඇත . 

         මෙම තීරණය ගැනීමට පෙර අදාල බලධාරීන් රජය සමග බොහෝ සාකච්චා කලද , ඔවුන්ට උවමනාවී ඇත්තේ , නොසුදුසු දේවල් ඉවත් කිරීමයි . මේවා මුදලට විකිනීමට වලක්විමටත් , කෙනඩි පවුලේ අයගේ සිත් රිදවීම් වැලක්වීමටත් ඔවුන්ට අවශ්‍යවී තිබෙනවා . රජය රෝහලට උපදෙස් දී ඇත්තේ , මාද්‍යට පවසන ලෙස ,කෙනඩි පුස්තකාලයට ඒවා ලබාදුන් බව . 

       15 වසරක් , මේවා ෆොර්ට් වර්ත් ප්‍රදේශයේ ගබඩා කර තිබු අතර , දැනට මෙම කොටස් , වසර 19 කට පසු , කැන්සාස් ප්‍රාන්තයේ බිම් මහලක තැන්පත් කර තිබෙනවා . එහෙත් එහි තිබු ගිලන් ඇද , එක්ස් කිරණ උපකරණය අතුරුදන්ව ඇත . ලෝක නායකයකුගේ වටිනකමක අවසානය හා මතක සැමරුම් , මතු පපුරට අවශ්‍ය නොවන බව මෙමගින් ඇමෙරිකානුවන් ලෝකයට නොදැනුවත්වම පවසා ඇත .