වෙනිසියුලාවේ ප්‍රථම ඇමතිනිය

        හියුගෝ චාවේස්ගේ අභාවයෙන් පසු වෙනිසියුලාවේ ජනාධිපති නිකොලොස් මදුරෝගේ නව රජයේ ක්‍රීඩා අමත්‍යන්සය භාරදී ඇත්තේ 32 හැවිරිදි ක්‍රීඩිකාවකටය .ඇය ,අලේහෙනද්‍ර බෙනිටිස්ය .අනුව වෙනිසියුලාවේ ප්‍රථම ඇමතිනිය ඇයයි . සුරූපී තරුණියක වන ඇය කඩු සටන් සුරියකි . 2004,2008, 2012 ඔලිම්පික් ක්‍රීඩා වලදී , වෙනිසියුලාව නියෝජනය කලේ ඇයයි . 

               ඇය පවසන අන්දමට ' මට ක්‍රීඩාවේදී නොයෙක් අභියෝග හමුවී තිබෙනවා , දැන් මට රට වෙනුවෙන් විශාල අභියෝගයක් බාරගන්න සිදුවෙලා ,මා උපරිමයෙන් රටට  සේවය ලබා දෙනවා . වෙනිසියුලාවේ සියලුම කාන්තාවන් වෙනුවෙන් ' යයි අලෙහෙන්ද්‍ර ට්විටර් වෙබ් අඩවියට අදහස් දක්වා ඇත . 

පොල් කඩන්නාගේ ගීතය

                 උදසනින් නැගිට පාරට බහින්නේ මං , පොල් ගහකට නැගල කියක් හරි හොයාගෙන දරු පැටවූ හතර දෙනාගේ බඩ පුරවන්න . ළමයි ලොකු මහත් කලේ මං  එහෙමයි . මට ඉන්න තැනක් තිබුනේ නැ . ප්‍රාදේශීය ලේඛම් කාර්යාලයෙන් මැදිහත් වෙලා මට , සුනාමි ගෙයක් අරන් දුන්නා . ඊට අමතරව දියුණු වෙන්න කියල , කිරි හරක් ජෝඩුවක් දුන්නා . මගේ බිරිද ටිකක් මෝඩයි , එත් මං  හරි ආදරෙයි . මගේ ජීවිතේම එයා කියලයි මං හිතුවේ .

            මට ඉන්නේ දුල දෙන්නයි , පුත්තු දෙන්නයි . ලොකු එකිට 17යි ඊලග 16යි පුතා 13යි ,පොඩිපුතා අවුරුදු 2යි . මන් උන්ව කාලයක් පරිවාසේටත් දීල තිබුන . හදා ගන්න අමාරු නිසා , ගස් නැගල ආවම මං ටිකක් බොනවා ඇගේ අමාරුවට , ඒ වැඩිපුර සල්ලි තිබුනොත් විතරයි . නැති දවසට කහට එකක් බිල ,  පොඩි උන්ගේ බඩ පුරවනවා . අපේ පවුලේ දියුණුව ගැන හිතල , මං හැමදේම කලේ , මගේ බිරිදගෙන් අහල . අර කිරි හරක් දෙන්න, අපි රුපියල් 5000 කට විකුණුව , උන් හදන්න අමාරුයි , සල්ලි හදිසියක් වෙලා ගේත් උකස් කලා 8000 කට , 

         ලොකු දුව පිරිමි ළමයෙක් එක්ක යාලු වෙලා තණමල්විල පැත්තේ , මගේ බිරිද දැනුවත්ව උන් දෙන්න දැන් ඉන්නේ එක ගෙදර , කසාද බැදලත් නැ , වයස මදි . නැන්දම්මා , කෙල්ලට පවුල් සැලසුමකුත් කරලා දීල . අනිත් කෙල්ලත් යාළුවෙලා ඒකි නම් ගෙදර ඉන්නවා .පුතා නම් ඉගෙන ගන්න දක්ෂයි . මේ අස්සේ බිරිද වෙන කවුදෝ එක්ක පටලැවිල්ලක් හදාගෙන හොදින් කියල නතර කෙරෙව්වා . මොකද , මට  මගේ ගැනී නැතුව මට ඉන්න බැ .

          මේ අතර බිරිද මට කිව්වා අපි ගේ විකුණලා බලන්ගොඩින් වෙන ගෙයක් ගමු කියල , මාත් ඒක අහල ලක්ෂ 10 කට ගේ විකුණලා බලන්ගොඩින් ගෙයක් ගත්තා . ඉතිරි සල්ලි වලින් ලක්ෂ එකහමාරකට බිරිදට රත්තරන් බඩුත් අරන් දුන්න . ඒ අතර පොඩි එකාට අසනීප වෙලා ඉස්පිරිතාලේ නතර කලා . ඊට පස්සෙන්ද ,මං පුතත් එක්ක පාන්දරම ඉස්පිරිතාලෙට ගියාම මේ ගොල්ල ඉස්පිරිතාලෙන් ටිකට් එකත් අත්සන් කරලා යන්න ගිහින් . මං ගෙදර ගිහින් බැලුව ගෙදරත් නැ . 

          ආරංචි විදියට ගෑනි අර මිනිහත් එක්ක පැනල ගිහින් , මගේ ළමයත් අරගෙන . දවස් දෙකකට විතර පස්සේ ගෙදර තිබුන බඩුත් පටවාගෙන ගිහින් බෑන ඇවිත් , අනිත් පුංචි එවුන්ගේ ඇදුනුත් ගෙනිහින් , උන්ට අදින්න කිසි දෙයක් නැ . තව ලක්ෂ 4ක් විතර තිබුන ඒකත් ගැනී අරන් ගිහින් , මං පොලිසියේ පැමිණිල්ලක් දැම්ම , මේ ගැන කියල , ඒත් ඉන්න තැනක් දන්නේ නැ .  කොහොම හොයන්නද? මේ වෙනකොට අනිත් ළමයින් දෙන්න එක්ක මං අතරමන් වෙලා . මට දැන් ගැනී එපා . මං හොයන්නේ මගේ අර කිරි සප්පයව  , ගැනී මට ආයේ අහු උනොත් මරල දානවා . මගේ අසීමිත ආදරේට වෙච්ච දේ , මං ඒකිව විශ්වාශ කලා . ආදරේ කලා .

  මේ ඔහුගේ කතාවයි. ගැමි පරිසරය තුල , තාර්කික නොවුනු මෙවැනි කතා , තවමත් බොහොමයක් ඇසේ. ඔවුහු හැමදාම උසාවි යයි , පොලීසි යයි . ප්‍රශ්න වල අවසානයක් නැත. සමාජයේ යම් කොටසක මෙහෙම  හැසීරිමක් ඇයි ?  

දික්කසාදය

      මං කසාද බැන්දේ පෙරුම් පුරලා , මගේ විවාහය කල් ගියා , ඒ ඇයිද කියන්න මං දන්නේ නැ . අම්මල මට මනමාලයෝ හෙව්වා , කේන්දර බැලුව . එක එක්. කෙනා ගෙන්නුවත් එක්ක මාව බලන්න , එත් ඒවා හරිගියේ නැ . මගේ කරුමේ හින්දද දන්නෙත් නැ. මට රස්සාවක් තිබුන රජයේ එකක් මං ඉස්පිරිතාලේ වැඩකලේ . ඉතින් කවුද මට අකමැති වෙන්නේ , මං හිතුවේ එහෙම , කසාද බැන්දේ නැ කිව්වම , ඒක නිකන් මට අඩුවක් වගේ , මාත් ආසයි මුද්දක් දාන්න .

        ඔහොම ඉන්න කොට අම්මල මට තව යෝජනාවක් ගෙනාව , එයාට රස්සාවක් නම් නැ , ඒත් වතු තියනවා කිව්වා . අදායම් තියන නිසා , මාත් ඒකට කැමති උනා . අපේ කේන්දරත් ගැලපුනා බොහොම හොදට . මිනිහත් හොදයි , ටිකක් අහිංසක පාටයි . ඉතින් අපේ කසාදෙ මාසයක් ඇතුලත රෙජිස්ටර් කරා . මගේ හිතට ලොකු සතුටක් දැනුන . දැන් ඉතින් මංගල්ලෙට ලේස්ති වෙන්නත් ඕනනේ , මන් මගේ , මගුල් ඇදුම හදා ගත්ත . තව තව බඩුත් ගත්තා .හෙට අනිද්දා එයත් එක්ක යන නිසා , හීන ගොඩක් දැක්කා .

        ඔය අතරේ , අපේ අම්මට ආරංචි වෙලා , මගේ මිනිහට වයස වැඩියි කියල , කවුදෝ කියලා , අම්ම යුද්දේ පටන් ගත්ත , හොයල බැලුව , ඒක ඇත්තක්ද කියල , කතාව නම් ඇත්ත , මේ මිනිහ අඩු වයසක් දාල කේන්දරේ හදල , මට වඩා අවුරුදු නවයකට වැඩිමල්ලු . දැන් මට හතලිස් දෙකයි  , ඉතින් අම්ම කියනවා හොර කේන්දර හදල බැන්ද හින්ද කේන්දර ගැලපෙන්නේ නැතිලු , ඕක , අතහැරලා දාපන් පුතේ කියල අම්ම මට කියනවා  . මගේ මංගල සිහිනය දෙපාමුල කඩන් වැටුන . ඔලුව ගිනි අරන් මන් කල්පනා කරා , මොකද කරන්නේ කියල . මගේ හිතට අවේ දික්කසාද වෙයන් කියන උත්තරය , 

            මන් දික්කසාද නඩුව දැම්ම , මුලාකරලා කසාද බැන්ද කියල , අනේ , ඒ මිනිහ අහිංසකව බලන් හිටිය , මං දික්කසාදය ඉල්ලුව , වන්දි ඕන නැ . දවසින් දවස නඩුව කතාකරා , තීන්දුව දෙන්න අන්තිම දවසත් ආවා . අනේ , අර මනුස්සයාගේ ඇස් දෙකේ කදුළු පිරිලා . මට දික්කසාදය ලැබුන . මගේ හිත කිරි ගැහිලා ගියා . මාව ගැස්සිලා ගියා . මගේ කසාදෙ කොලේකට සිමා වෙලා උසාවියෙන්ම අවසන් වෙලා ගියා . මං කල්පනා කරා මට මොකද උනේ කියල , කේන්දර ගැලපෙන්නේ නැ කිව්වම , මට ඒ මිනිහව එපා උනා , ගෙදර කට්ටිය මට එක එක දේවල් කිව්වා . එත් මේ මිනිහගේ කිසිම වැරද්දක් මන් දැක්කේ නැ , මාව රැවට්ටුව තමයි , බොරු වයසක් දාල , ඒත් ඒක කරලා තියෙන්නෙත් මාව ඕන හින්දලු . මන් දැන් මොකද කරන්නේ , දැන් අපි දික්කසාද වෙලා . 

      සමහර විට මං ආයේ කසාද බදින එකක් නැතිවෙයි . දැන් මගේ වයසත් පහුවේගෙන එනවා . බැන්දත් අර වගේ මනුස්සයෙක් නම් මට ආයේ හමුවෙන එකක් නැ . කසාදයේ සතුටට  වඩා , මට දික්කසාදය දැඩි වේදනාවක් උනා . ඒත් අපි එක දවසක්වත් ලංවෙලා , ඉදල නැ , මට දැන්නම් , ඒ මනුස්සයා ගැන මොකද්දෝ ආදරයක් දැනෙන්න පටන් ගන්නවා .