Thursday, December 3, 2015

ඉකි ගසන හැන්දව ....


තෙත බරිත, හරිත නිම්නයේ .....
ගහ කොළ හෙලවෙන වියරු සුළං මැද 
අනෝරා වැහි පොද එකිනෙක ගැටෙමින් 
හඬා වැටෙන මුසල හෝරාවේ .....

ජනෙල් පියන් අතරින් එබී බලන කල 
පෙනී නොපෙනී යන නුඹේ චායාව ....

මලපුඩු පැහැයෙන් ..... ඇතින් ඇතට ....
ශෝක බරිත ම, දෑස් මත උමතුව 
අගි,සන කදුළු බිඳු අස්සෙන්  .....
බොදව යන මළ හිරු කුමරුනේ .... 

ඉකි ගසන හැන්දෑවේ .....
දෙදන මත හිස හොවා ..... හඬා වැටුනේ ....
සමුගෙන නොගිය ....ම,කුමරු ....
ආයෙත් ....නො, ඒ දැයි ....සිතමින්ද ....?







Monday, November 30, 2015

මට කවුරුත් නෑ .....


දන්නවද මට කවුරුත් නෑ කියල .....?
අනේ මං දන්නේ නෑ......

බලන් ඉන්න අය කිව්වේ .....
එයාට හරි පව් කියල ......

සමහරු නම් ...... හිනා වුනා 
හොද වැඩේ කියල .......

මං තාමත් මගෙන් අහනවා ...
මට කවුද ඉන්නේ .......?

බලන් ගියපුවාම ......
හෙවනැල්ල විතරයි .......

ලක්සෙට කොඩි දාපු අය 
පළාතකවත් නෑ .....

ඕක තමයි .......
තිත්ත ඇත්ත ......

Friday, November 27, 2015

කුල ගෙය



මල්දහසක් ගන්වා .....

සුදු පිරුවට මත
නුඹ මා කැන්දා ....ගිය
කුලගෙට  .....

නුඹ මව් .... සිඹ මා උවනත ....
පිළිගත් ..... මනමාලි මං....

සුදු සේද යහනත ... මා සතපා ....
පිරිමැද .... හිස'ග  .... තෙපළු....වදන්....
නුදුරු ... රුදුරු .... වූ අරුම කීම ...

දොර,ගිස්සෙන් .... එබිකම් පාන ...
අවශේෂ දෙනෙත ...... මග හරින
මා දෙනෙත් .....
නිසල සේයාවකි ....

මා වැඩි ... කුලගෙය ... ගිනිගෙය වූ බව ....
නොපවසා බැරිය මට .....
මුනිවත රකින .... නුඹ මව්ට  ....