Tuesday, January 26, 2016

හිමිකමත් අහිමි වන සිද්ධස්ථානයක්



ලෝක උරුමයක් ලෙස සැලකිය හැකි ,  හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ , සුරියවැව ප්‍රදේශයේ පිහිටි , පොකුනුගල යෝගාශ්‍රමය ජනතාවට ,  අහිමි වන ලකුණු ඇති බව නායක හිමියෝ පවසති . මේ එතුමාගේ කතාවයි ...

01 . අක්කර අටක් පමණ වන මේ භුමිය වන සංරක්ෂිතයට අයිති බව , වනජීවී දෙපාර්තමේන්තුව පවසයි.
02 . මෙහි පෞරාණික නටඹුන් ලක්ෂණ ඇති බව පුරා විද්‍යා දෙපාර්තමේන්තුව පවසයි.
03  . මහවැලි අධිකාරියද විටක හිමිකම් කියයි  .

මට තේරෙන්නේ නෑ. මේ ශුද්ධ භුමිය අයිති මින්  කුමන දෙපාර්තමේන්තුවටද? අධිකාරියටද ...? කියල 

වසර 40 ක පමණ පැරණි ඉදිකිරීම් ඇති , මේ භුමිය, නවීකරණය නොවූ පන්සලකි, ආරන්‍යකි. පෝයට සැදැහැවතුන් සිල් ගනිති .... පැරණි මිනිසා විසින් නිර්මාණය කරන ලද සරල ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය පමණක් දක්නට ඇති මේ සිද්ධස්ථානය වෙනස්ම තැනකි. මා මෙම නිර්මාණ , පැරණි මිනිසාගේ   ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය ලෙස දැක්වුවත් , මේ නිර්මාණ සියල්ල නායක හාමුදුරුවන්ගේය . මැටි හා කළු ගල් ගල් මුසු කොට තැනුවකි. ඇවිදින විට පයට පැ ගෙන පොල්  කොළ පැදුරු , අමුතු සුවයක් ගතට දනවයි. 

ස්වභාවික සුළං රැලි වන පෙත දිගේ පාව විත් ගත දැවටෙන කොට ....  පුදුමාකාර සිසිලසක් මනසට දැනේ . විහාර මන්දිරය .... හරහා දිස්වෙන මනහර පරිසරය .... නෙතට රසදුනකි. ජීවිතය විදින්න පුළුවන් කළා කෘතියක් තරම් නිරවුල් හැගීමක් නිරාමිස ප්‍රීතියක් මා අත්වින්දෙමි, ඒ හෝරා කීපය තුල ... විටින් විට නැගෙන මොනර නාදය .... ගරු ගාම්භීර ගන්ටාවක  හඩ මතක් කර දෙමින් වරින් වර නාද දෙයි. 
    පොකුණුගල යෝගාශ්‍රමය .. හිස මත්තෙන් පිහිටි ස්වභාවික පොකුණු නිර්මාණය , රජ කාලේ තැනුණු, අනුරපුර, පොළොන්නරු නිර්මාණ සිහියට නංවයි. ඒ අසබඩ පිහිටි නායක හිමියන්ගේ වතුර පිරිපහදු ටැංකි නිර්මාණය , මෙරට ඉංජිනේරුවන්ගේ තාක්ෂනය හා සම කල නොහැකි බව දකින්නේනෙකුට සිතේ.  
නායක හිමිපාණෝ  එතුමා ගෙයින් ගෙට දනට වඩින්නෙකි, අල්ප ආහාරයෙන් වැජඹේ. නමුත් දැන් වයස්ගතය .එතුමන් සමග මා කතා කලෙමි. බැතිමතුන් සමගද කතා කලෙමි.  බැතිමතුන් ඉදිරියේ ප්‍රශ්නයක් ඉතිරිව ඇත. එතුමන්ගෙන් පසු මේ ශුද්ධ භූමියට කුමක් සිදුවේද යන්නයි. 
භුමිය පිළිබද නිරවුල් හිමිකමක් නැති, ඔප්පුවක් නැති , අයිති වෙනත් විහාර දෙපොලක්ද නොමැති මේ අරණ්‍ය අඩවිය ඉදිරියේදීත් බෞද්ධ බැතිමතුන් යනෙන තැනක් වේද යන්නයි. 
හිමියන්, මේ පොදු දේපල රැක ගැනීමට මහා විර්යක් දරති. නීතියේ ප්‍රතිපාදන සොයති . එහෙත් එතුමන් වෙත කිසිදු දේශපාලන බල අධිකාරියක් නොමැති බැවින් නිරන්තරයෙන් නිලධාරීන්ගෙන් ප්‍රතික්ෂේප වේ. 
එසේ නම් අප කුමක් කරමුද ...? කුමක් කල යුතුද යන්න සෙවීමට මා ඔබට මේ සටහන පිරිනමමි. 

ජයසේන ජයකොඩිගේ අරලිය මල් ආරාමය මට සිහියට නැගෙන්නේ හා මා ඒ තුල ජිවත් වන්නේ , මේ භුමියෙත්  නායක හිමියන්ගෙත්  සමාගමෙනි. ඔහු මෙහි පැමිණියාදැයි වරෙක සිතේ. 

පොකුනුගල යෝගාශ්‍රමය වෙත , මා කල පෙර චාරිකාවක සම්බන්ධතාවය සටහන් කරමි.

http://nihinsa777.blogspot.com/2014/04/blog-post_8689.html


Thursday, December 17, 2015

කෝ මගේ සාලිය කුමරාණෝ ....


කප්පරක් ... පැතුම් පිරුවේ බුදු සාදු ළග ..
මං ..... නුඹ දුන්නු මල් පුදලා .....
දිගුහසක් .... බලං හිටියෙ දිය පාමුල ....
නුඹ .... එනකන් ..... සසර සැරිතරණට ..

බව ... සිය ගණන් සැරිසරා ... මං ... නුඹ ....
ජාති ජාතිත් මුණ ගැසුනා .... සංසාරේ පුරුද්දට 
මනෝමය පුරාවත .. දිනෙන් දින ලියවුනේ ....
ප්‍රේමනීය ... මතක සටහන් සුවහසක් ලියලමින්....

සුදු ඇතුරු සයනයක ... උඩ බැලිව ... හිස්ම හිස් සුසුමක 
පා කර හැරියේ .... මගේ සිනිදු උවමන් .... නුඹ සනසන්න 
පාවෙන  ... සුසුමින් දින ගණන් බලන් හිටියේ ....  
දෑස් ඉමට නුඹ වත දකින තුරු ..... පෙර පුරුදු විලස ....

කවුරුත් නෑ මං ලග .... රිසි සේ වදනක්  දොඩන්න ....
දිගු සිලින්ජර් .... පාට පාට පෙති .... මගේ සුව විමසන විට 
කෝ ... දැන් ...පෙර සේ ... බවෙන් බවේ .... මා  ළග උන්නු 
සුපෙම්වත් ... මාගේ පෙම්බර .... සාලිය කුමරාණෝ ........ ? 





Thursday, December 10, 2015

මං ..... සහ මගේ ලෝකය ...


උඩට ... යටට .... දෝලනය වේවි .... 
වෙලාවකට හරහටත් ...... පැද්දි පැද්දී මං ......
ඔන්චිල්ලාවක් වගේ .... පාවෙනවා ....
සක බඹරයක් වගේ  කැරකෙනවා ....

කෝච්චියක් වගේ හුම් බාමින් .....
ඇස් ගෙඩි දෙක එලියට පනිනකම් ... දික්කරන් .......
විජ්ජුලතාවක් වගේ පත්තු වෙමින් .....
මහ බබා වගේ පාර දිගේ ... විසි වෙනවා ....

ලෝකයක් හදා ගෙන ලෝකයක් මවා ගෙන .....
සිහින සාරා සංකල්පයක් දකිමින් ....
හිස්ම හිස් ලෝකයක ..... අරුනළු විදිමින් ....
මං  බවේ සැරිසරනවා .....